به گزارش خبرگزاری موج خراسان رضوی، زهرا نهبندانی رییس گروه مبارزه با بیماری‌های واگیر دانشگاه علوم پزشکی مشهد در خبری اعلام کرد: سالانه هزار نفر در حوزه تحت پوشش این دانشگاه به سالک مبتلا می شوند.

نهبندانی در ادامه این خبر اضافه کرد: سالک شایع‌ترین نوع بیماری پوستی است که بر اثر گزش جنس ماده نوعی پشه خاکی به انسان منتقل می‌شود، این بیماری واگیردار است و عامل این بیماری انگلی به نام لیشمانیا است.

وی متذکر شد: سالک نوعی بیماری انگلی است که در اکثر موارد باعث بیماری مشترک بین انسان و حیوان می‌شود، سالک در دو نوع مرطوب (روستایی) و خشک (شهری) بوده که در برخی نقاط نوع مرطوب بیشتر است و در برخی نقاط مثل مشهد مقدس نوع خشک بیشتر می‌شود.

رییس گروه مبارزه با بیماری‌های واگیر دانشگاه علوم پزشکی مشهد افزود: البته باید به این نکته بسیار مهم توجه داشت که اگر زخم‌هایی هستند که بیش از دو هفته به طول می‌انجامد باید حتماً به پزشک و یا نزدیک مرکز بهداشتی یا درمانی مراجعه شود.

نهبندانی همچنین در ادامه با اشاره به تعداد افراد آسیب دیده از پشه سالک توضیح داد: سالانه ۱۶ هزار مورد ابتلا به سالک در ایران ثبت می‌شود که حدود هزار مورد آن مربوط به حوزه تحت پوشش این دانشگاه بوده است.

نهبندانی تصریح کرد: ناقل اصلی این بیماری پشه خاکی است که انواع مختلفی دارد به طوری که پشه پس از گزش، انگل را به بدن انسان منتقل می‌کند، سالک در کشور‌های گرمسیری از جمله چین، سوریه، عربستان سعودی، عراق، ایران، فلسطین، پاکستان، افغانستان و هندوستان شایع است.

وی عنوان کرد: مبارزه با عوامل ایجاد کننده بیماری سالک و بر هم زدن محیط مناسب جهت تکثیر و افزایش جمعیت مخازن و ناقلان و همچنین بیماریابی سریع و صحیح با پوشش ۱۰۰ درصدی و درمان سریع و صحیح از جمله راهکار‌های پیشگیری از ابتلای به این بیماری است.

رییس گروه مبارزه با بیماری‌های واگیر دانشگاه علوم پزشکی مشهد یادآور شد: کنترل جمعیت مخزن و ناقلان، از طریق انجام اقدامات اساسی جهت بهبود محیط زیست انسان‌ها علی‌الخصوص در جوامع روستایی و حاشیه شهر‌ها صورت می‌گیرد که این موضوع در سر لوحه اقدامات گروه مبارزه با بیماری‌های واگیر دانشگاه علوم پزشکی مشهد قرار گرفته است.

نهبندانی در خاتمه این خبر خاطرنشان کرد: ابتلا به سالک در حوزه تحت پوشش این دانشگاه روند کاهشی داشته است. در ۷ سال اخیر بروز بیماری از ۶۳ در ۱۰۰ هزار نفر در سال ۱۳۹۲ به ۱۷ در ۱۰۰ هزار نفر در سال ۱۳۹۹ کاهش یافته است.