در جلوی چشمان منابع طبیعی و محیطزیست:
مرگ تاریخ منابع طبیعی ایران در کجور مازندران / زربینهای ۲۰۰ ساله ایستاده میمیرند
متأسفانه اصرار بر این کار سبب شد تا بخشی از رویشگاه درختان زربین با قدمت بیش از ۲۰۰ سال عمر تخریب شده و زربینها بر زمین افتاده و در مقابل چشمان منابع طبیعی و محیطزیست، مرگ تاریخ منابع طبیعی ایران کلید بخورد در حالی که «زربین» جزوِ درختان ممنوع القطع است.
به گزارش خبرگزاری موج مازندران، بخش کجور که دو سوم خاک شهرستان نوشهر را تشکیل میدهد از مناطق ویژه حفاظت شده البرز مرکزی است و به شدت تحت حفاظت زیستمحیطی قرار دارد به طوری که قویاً از ورود و فعالیت صنایع غیرمرتبط با قانون البرز مرکزی در بخش کجور جلوگیری به عمل میآید و البته جای تقدیر دارد.
وجود گونههای متنوع و مختلف حیوانی، گیاهی، درختی و درختچهای، این قسمت از استان مازندران را منحصربفرد ساخته است و همزیستی دیرینه و مسالمتآمیز بومیان با طبیعت و منابع طبیعی، این منطقه را به محلی امن برای زندگی انسانی و طبیعی تبدیل کرده است.
یکی از گونههای بسیار ارزشمند و کمیاب در عرصه منابع طبیعی منطقه البرز مرکزی بخش کجور، وجود درختان زربین است که بومی ایران بوده و دارای رویشگاههای مختص به خود در بخش کجور است.
درختان «زربین» تنها گونه سَرو بومی ایران است که در برخی مناطق جنگلهای هیرکانی از رودبار تا پارک ملی گلستان به صورت منقطع رشد میکند.

این گونه بسیار بردبار بوده و در شرایط خشک و بستر نامناسب در شیبهای تند هم زندگی میکند.
«زربین» جزوِ درختان ممنوع القطع است و رویشگاه «زربین» در روستای حسنآباد بخش کجور تنها رویشگاه زربین در استان مازندران و ذخیرگاه جنگلی است که حفاظت از آن بر عهده اداره محیطزیست و منابع طبیعی استان مازندران - نوشهر است.
در رویشگاه حسنآباد درختان هزار ساله وجود دارد که اهمیت حفاظت از این ذخیرگاه را دوچندان میکند به طوری که قطع هر درخت در این عرصه همانند پاره کردن یک ورق از کتاب تاریخ منابع طبیعی کشور است.

اکنون با توجه به انجام عملیات موسوم به پیچبُری جاده منتهی به روستاهای بخش کجور در حوزه روستایی کینِس که به نظر چندان ضروری هم نمیآمد و شرایط این مسیر نیز ایجاب نمیکرد تا وسعت قابل توجهی از دامنه منابع طبیعی در حاشیه این جاده که گونه نادر و ارزشمند «زربین» را در خود جای داده است، برداشت شود ولی متأسفانه اصرار بر این کار سبب شد تا بخشی از رویشگاه درختان زربین با قدمت بیش از 200 سال عمر تخریب شده و زربینها بر زمین افتاده و در مقابل چشمان منابع طبیعی و محیطزیست، مرگ تاریخ منابع طبیعی ایران کلید بخورد در حالی که «زربین» جزوِ درختان ممنوع القطع است.
انتظار میرود محیطزیست و منابع طبیعی همانطوری که با حساسیت بالا نسبت به راه دسترسی مستقیم نوشهر به کجور که از جاده جنگلی معروف به جاده معدن میگذرد واکنش نشان داده و قاطعانه جلوی بازسازی و بازگشایی آن ایستادگی کردند و اجازه ندادند حتی یک ریگ در آن محور جا بهجا شود، با همان نگاه از ادامه عملیات پیچبُری در جاده منتهی به روستاهای بخش کجور که در حوزه روستایی کینِس در حال انجام است، جلوگیری کنند.
ارسال نظر