به گزارش خبرگزاری موج ایلام، قدرت افکنی را توانایی یک کشور برای کاربرد سریع همه یا بعضی از عناصر قدرت ملی برای پاسخگویی به بحران ها، کمک به ایجاد بازدارندگی، تقویت ثبات منطقه‌ای تعریف می نمایند.

برخی دیگر از محققان قدرت افکنی را کار بست عناصر مادی و غیرمادی قدرت ملی یک دولت برای تحت تاثیر قرار دادن یا وادار کردن دشمن برای انجام دادن رفتار مورد نظر جهت دستیابی به اهداف ملی ذکر می کنند.

جمهوری اسلامی ایران در ابعاد سیاسی، فرهنگی و نظامی یک قدرت بزرگ است و به مرحله بازدارندگی رسیده است، اما تجربه تحریم نشان داد که نقطه ضعف ایران در حوزه اقتصادی است و به همین خاطر تمام توان  دشمن بر این حوزه متمرکز گردیده است.

حقیقت این است که جمهوری اسلامی از منابع لازم مادی و نیروی انسانی برای رشد و توسعه اقتصادی برخوردار است. اما این حوزه با موانعی مواجه است. اقتصاد دولتی  ونفتی و رانتی و  فقدان مشارکت واقعی مردم در اقتصاد از مهمترین این موانع می باشد. موانعی که به کاهش تولید و واردات بی رویه کالاها وخروج ارز از کشور منجر گردیده است.

به عبارتی برای قدرت افکنی در اقتصاد و جهش تولید و حذف موانع تولید در ایران باید با دو دسته  عوامل   یعنی  عوامل ساختاری و عوامل غیر ساختاری مواجه شد و اقدام کرد.از جمله موانع ساختاری در ایران به  وابستگی اقتصاد کشور به نفت و دولتی بودن آن می‌توان اشاره کرد. تصدی‌گری دولتی وبروکراسی پیچیده اداری  از مهم‌ترین موانع ساختاری در این بخش است که باید اصلاح شود. در کنار این عوامل به مدیران ناکارآمد در بخش اقتصاد،فقدان راهبرد در حمایت از تولید  از جمله موانع غیر ساختاری در اقتصاد ایران  نیز اشاره کرد.

نگارنده امیدوار است که مجلس انقلابی و دولت ودیگر  ارکان قدرت در ایران فارغ از هرگونه شعارزدگی در راستای رفع موانع تولید در ایران اقدام عملی اتخاذ نمایند.باید باور داشته باشیم که جمهوری اسلامی ایران با رفع این موانع اساسی به دلیل برخورداری از موقعیت ژئوپلتیک، نیروهای مسلح قدرتمند نیروی انسانی شایسته, رشد فناوری در سالهای اخیر  زمینه قدرت افکنی در برابر قدرت های بزرگ را دارد. برای رسیدن به این مقصد گام اساسی جهش در تولید و رفع موانع آن است.