به گزارش خبرگزاری موج از یاسوج، سید سلیمان کریمی، از فعالان اجتماعی استان کهگیلویه و بویراحمد در پی یادداشتی خطاب به استاندار این استان آورده است که؛ جناب آقای دکتر احمدی

خیرمقدم ما را به استان محروم کهگیلویه و بویراحمد پذیرا باش.

انتصاب حضرتعالی که فردی با سابقه دانشگاهی ودارای اندیشه وتفکر اعتدالی هستید، بارقه ای از امیدرا دردل کسانی که دل درگرو رفع محرومیت وتوسعه پایدار استان دارند روشن کرد، مشروط براینکه باتعامل و مشورت با نخبگان وپایبندی به ایده‌ها واصول دولت تسلیم زیادخواهی کسانی که همه چیز را برای خود می‌خواهند ومعتقدند که دنیا باید بر مدار خواسته‌های انان بچرخد نشوید.

آرمان برابری مانند آزادی، از پیشینه ترین آرمان های بشری است که پیامبران، آزادگان، روشنفکران وهمه مردم محروم و زجر کشیده در درازی تاریخ بر آن پای فشرده‌اند.

ولتر فیلسوف معروف فرانسوی می‌گوید: از آنجا که ویژگی جامعه به گونه ای است که نابرابری می‌آفریند، هدف حکومت باید کوشش برای برقراری برابری باشد.

استان کهگیلویه وبویراحمد توسعه نیافته، زخم انواع نابرابری‌ها را در دوره‌های مختلف تاریخی و سیاسی بر پیکره خود به یادگار دارد، استانی که دارای قابلیت‌های فراوانی جهت توسعه است، قابلیت‌های از قبیل: تنوع و گوناگونی اقلیم، بارندگی سالانه مناسب و آب‌های سطحی کافی، وجود میادین نفتی و گازی، مراتع غنی و منابع جنگلی، تنوع زیستی، موقعیت مناسب جغرافیایی، برخورداری از جاذبه‌های گردشگری، وجود منابع معدنی فراوان و.....

در کنار تمامی این قابلیت‌های طبیعی و جغرافیایی، وجود نیروهای انسانی تحصیلکرده، توانمند و پرانرژی که از زیربناهای اصلی توسعه است امتیاز قابل توجهی است

اما جای سئوال است که چرا این استان با تمامی توانمندی‌های بالقوه، هنوز جزء چند استان محروم کشور است؟

به عقیده نگارنده از مهم‌ترین عوامل این توسعه نیافتگی نابرابری‌های ایجاد شده در استان است.

نابرابری پدیده ای است که ناخواسته در جوامع انسانی ظاهر می‌شود و بر آمده از علل گوناگونی مانند: اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و... است

زمانی که نابرابری پدید می‌آید از بین بردن آن کار دشواری است. ولی می‌شود در گذر زمان و با برنامه ریزی منطقی آن را دگرگون کرد.

شارون معتقد است که پنج عامل سبب ایجاد نابرابری می‌شود: ۱-کوشش ثروتمندان ۲-نهادهای اجتماعی ۳-فرهنگ ۴-اجتماعی شدن ۵-ابزارهای زور

ازبین انواع نابرابری‌ها، مهم‌ترین نابرابری که در استان مانع رشد و استفاده از قابلیت‌ها وتوانمندی ها می‌شود نابرابری بیرونی است.

این نابرابری تبعیض آمیز ترین نابرابری‌هاست، اینکه انسان‌ها را بر اساس منطقه جغرافیایی، نژاد و قومیت، تقسیم بندی کنیم و بر اساس این تقسیم بندی امکان استفاده یا عدم استفاده از موقعیت هاو امکانات مادی وسیاسی را به انها بدهیم، اوج نابرابری است.

ریشه زمینه ذهنی نابرابری بیرونی و تبعیض های قومیتی، گروه بندی و پیش داوری‌های فرهنگی است. اینکه خواسته یا ناخواسته استان کهگیلویه و بویراحمد را به سردسیر و گرمسیر، ترک و لر، ثلاث و غیرثلاث، سادات و غیرسادات، گچسارانی و دهدشتی و یاسوجی، طیبی و بویراحمد......تقسیم نمائی‌ام و بر اساس این پیش داوری ذهنی و فرهنگی و بدون توجه به توانمندی و استعدادشان در موردشان به قضاوت بنشینیم سبب می‌شود که از مهمترین عامل توسعه پایدار یعنی نیروی انسانی کارآمد غافل شده و مدیریت های استان، در دورهای مختلف براساس شاخص‌های غیرقابل قبول عامه مردم به دست افرادی سپرده شود که خود معتقد و مجری چنین نابرابری‌های هستند.

مدیریت ارشد استان کهگیلویه و بویراحمد اگر خواهان توسعه پایدار و رفع محرومیت از پیکر نحیف این دیار است، باید جلوی گسترش چنین نابرابری‌های را بگیرد تا درجامعه شاهد همبستگی همگانی باشیم و جامعه ای که هماهنگی و همبستگی همگانی نداشته باشد، نمی‌تواند چشم انتظار فراهم شدن توسعه پایدار باشد. و در جامعه ای که نابرابری بیرونی زیاد باشد و مبنای رسیدن به حقوق سیاسی، اقتصادی، اجتماعی قرار گرفتن در دسته بندی‌های قومی و منطقه ای و سیاسی خاص باشد حقوق کسانی که در معرض پیش داوری تبعیض هستند چندین برابر ضایع خواهد شد و همچنان شاهد محرومیت درعین برخورداری خواهیم بود.

دست در دست هم دهیم به مهر

مهین خویش را کنیم اباد