به گزارش خبرگزاری موج، قراردادهای بین‎المللی از جمله قرارداد توتال در شرایط عادی و طبیعی امری پذیرفتنی و عادی است چرا که هر کشوری برای سرعت‎بخشی به تکنولوژی و فناوری و نیز بهره‎گیری بهینه از منابع و ذخایر نباید از فرصت‎های پیشرفت جهانی غافل بماند و باید از آن بهره‎گیری کند بویژه در شرایطی که همه ما را تحریم کردند و در انعقاد قرارداد با ما در ستیز هستند مسلماٌ این یک فرصت است اما در شرایط غیرعادی و استثنایی، سئوالات زیادی در اذهان ایجاد می‎شود به نحوی که منافع ملی بطور جدی تهدید می‎شود.

شرایط غیرعادی و استثنایی و سئوال برانگیز در قرارداد توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی با شرکت توتال چیست؟ چه پاسخی برای سئوالات ایجاد شده وجود دارد؟

۱- در این معاهده بزرگ ۲۰ ساله، یک طرف قرارداد شرکت توتال فرانسه است که در معاهدات قبلی با ایران به جانبداری از استکبار امریکا، سابقه پیمان‎شکنی داشته است و از طرف شرکت نفت ایران کسی امضاء کننده قرارداد است که  بخاطر فساد و خسارت ۱۸میلیارد دلاری قرارداد کرسنت محکوم به انفصال از خدمت درکشورمان شده است، وجود طرفین بدسابقه در این معامله بزرگ نفتی، سئوال جدی ملت ایران است.

۲- بر اساس استاد منتشره، شرکت توتال در دادگاه‎های آمریکایی اعتراف به پرداخت رشوه ۶۰ میلیون دلاری به یکی از مقامات وقت دولت ایران کرده است و بابت آن جریمه پرداخت  کرده است، در این ارتباط هواداران دولت با قبول پرداخت رشوه شرکت توتال، این اتهام را مربوط به دولت‎های قبل می‎دانند و مخالفان براساس تاریخ مسجل وقوع خیانت، آن را به دولت اصلاحات و سازندگی نسبت می‎دهند.

 به هر صورت، اصل پرداخت رشوه توتال را هر دو جناح پذیرفته‎اند، اگر زمان وقوع پرداخت رشوه را نادیده می‎گیریم، اولاٌ آیا قبول پرداخت رشوه به یک مقام ایرانی در جریان قرارداد با شرکت توتال، دلیلی بر آلوده بودن و نفوذ شرکت برای استثمار ایران در انعقاد این قرار داد نیست؟ و ثانیاٌ رشوه گیرنده «متعلق به هر دوره از دولتین قبلی یا فعلی» آیا نباید به مردم معرفی و به میز عدالت در ازای خیانت به ملت  کشیده شود؟

۳- بنا به اظهارات معاون سابق وزارت نفت، در تمام فازهای پارس‌جنوبی طراحی پایه مهندسی توسط شرکتی بین‎المللی انجام شده است و هر آنچه توتال بخواهد در پارس جنوبی انجام دهد از عهده شرکت‎های ایرانی هم برمی‎آید، چه ضرورتی برای ورود تکنولوژی توتال با وجود ظرفیت صنعتی موجود در ایران هست، مضافاٌ باوجود اعلام آمادگی قرارگاه خاتم الانبیا و داشتن دانش فنی مورد نیاز شرکت‎های داخلی اقدام شتابزده و محرمانه قرارداد با توتال محل تأمل است.

۴- بنا به اظهارات ابراهیمی اصل معاون سابق وزیر نفت که عنوان داشت: توتال با مأموریت خاصی به ایران آمده است، چراکه شرکت‎های ایتالیایی گفتند تلاش کردیم به ایران بیاییم ولی آمریکا فقط به توتال این اجازه را داد، چه پاسخی بر این ادعا وجود دارد؟ 

۵- در تعهدات جانبی توتال با قطرآمده است:  توتال مامور حداکثرسازی برداشت قطر از پارس جنوبی است!

با عنایت به اینکه این شرکت با قطر در میدان پارس جنوبی در خاک این کشور شریک است و احتمال هرگونه اقدام برای حداقل‌سازی برداشت ایران و حداکثرسازی برداشت قطر وجود دارد، بنظر می‎رسد الگویIPC موافق روح قانون اساسی  و مصحلت کشور نباشد. 

۶- محرمانه بودن این قرارداد و امضای قرارداد بدون اطلاع شورایعالی امنیت ملی، قطع نظر از تأمل برانگیز بودن، عملاٌ نقض حاکمیت ملی ایران است.

۷- تا ۲۰سال آینده سهم شرکت توتال از درآمدها۱/۵۰ درصد، سهم پترولیوم چین ۳۰ درصد، سهم پتروپارس ایران ۹/۱۹ درصد است؛ درست یا نادرست، نمایندگان مجلس برای مردم چه تحلیلی دارند؟نمایندگان ملت در مجلس شورای اسلامی که قرار بود زبان ملت باشند کجای این معامله قرار دارند تا برای مردم حقیقت و واقعیت خدمت یا خیانت را بیان کنند، آیا ضرورتی را برای پاسخگویی به سئوالات مردم در خصوص این قرارداد مهم نفتی نمی‎بینند؟