، سیر اولین محصولی است که هر سال از دل زمین‌های شهرستان پارس‌اباد سر برمی‌آورد؛ محصولی  مرغوب که آوازه‌اش از بازارهای محلی گذشته و به شهرهای دور رسیده است. اما درست در زمانی که کشاورز باید طعم شیرین دسترنجش را بچشد، بازار روی دیگر خود را نشان می‌دهد؛ قیمت‌ها کاهش می‌شکند  و زحمت یک‌ساله نقره‌داغ می‌شود.

فقدان ساز و کارهای تنطیم بازار، نبود نظارت بر کشت متناسب با تقاضا، کمبود صنایع تبدیلی و   اشباع بازارهای داخلی  باعث شده سیر پارس‌آباد با قیمتی به فروش برسد که حتی هزینه‌های سرسام‌آور کود، سم و کارگر را هم جبران نمی‌کند و  کشاورزی که ماه‌ها تلاش و هزینه کرده  حالا ناچار است محصولش را به بهایی ناچیز عرضه کند(به گفته یکی از کشاورزان تنها سی هزار تومان)؛ بهایی که با تورم و گرانی نهاده‌ها هیچ سنخیتی ندارد.

 کشاورزی از این دیار که محصولش را در پشت وانت در اردبیل به فروش می‌رساند با  گلایه می‌گوید: همه چیز گران شده، از کود و سم گرفته تا دستمزد کارگر؛ اما وقتی نوبت فروش محصول می‌رسد، قیمت‌ها سقوط می‌کند. انگار زحمت ما اصلاً دیده نمی‌شود.

قصه ای تکراری که سالهاست امید کشاورزان را ناامید کرده است.

در همین حال،  علی لطفی، فرماندار شهرستان پارس‌آباد، با اشاره به آغاز برداشت سیر به عنوان نخستین محصول کشاورزی سال جدید. در این منطقه، می‌گوید: برداشت سیر تا اواخر خردادماه ادامه دارد و این محصول به دلیل طعم و بوی تند، بازارپسندی بالایی دارد.

به گفته وی، ۲ هزار و ۲۰۰ هکتار از اراضی مرغوب مغان زیر کشت سیر رفته و پیش‌بینی می‌شود تا پایان فصل برداشت، حدود ۶۰۶ هزار تن سیر تر و خشک از مزارع این شهرستان برداشت شود؛ آماری چشمگیر که می‌توانست فرصتی طلایی برای رونق اقتصادی منطقه باشد.

اما این فرصت، بدون وجود صنایع فرآوری و اتحادیه‌های تولیدکننده، به تهدیدی جدی برای معیشت کشاورزان تبدیل شده است. فرماندار پارس‌آباد با تأکید بر محدود بودن کارگاه‌های فرآوری در شهرستان، خواستار ورود جدی سرمایه‌گذاران بخش خصوصی برای ایجاد صنایع تبدیلی شد؛ صنایعی که می‌توانند جلوی خام‌فروشی و افت قیمت را بگیرند.

سیر قرمز پارس‌آباد با دانه‌های درشت و کیفیت ممتاز، نه‌تنها در بازار مصرف، بلکه در حوزه سللامت و بهدشت  و دیگر فرآورده‌های جانبی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد و می‌تواند ارزش افزوده بالایی ایجاد کند، اما در حال حاضر سهم کشاورز از این زنجیره، کمترین میزان ممکن انهم با این شرایط تورمی حاکم بر کشور  است.

این روزها  کشاورزان پارس‌آباد، بیش از هر زمان دیگری، چشم‌انتظار تدبیر و حمایت هستند؛ حمایتی که اگر امروز محقق نشود، فردا شاید زمین‌های حاصلخیز مغان هم انگیزه‌ای برای کشت نداشته باشند. قصه سیر تازه در این منطقه، قصه‌ای کهنه است؛ قصه‌ای از رنج، بی‌تدبیری و امیدی که هنوز در دل خاک زنده مانده است.