وی اضافه کرد: تاندونیت بازو میان ورزشکارانی که دست را بالای سر می‌برند و این حرکت را به صورت تکراری انجام می‌دهند، شایع‌تر است.

بابایی ادامه داد: پرتاب‌گران نیزه و دیسک، والیبالیست‌ها، بدمینتون‌کاران و در برخی از موارد شناگران به این عارضه مبتلا می‌شوند.

این دکترای آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی خاطرنشان کرد: عضله دو سر بازویی که در جلوی بازو قرار گرفته است در بالا دو تاندون دارد که یکی از آنها بلند و دیگری کوتاه است. زمانی که به تاندون سربلند فشار وارد شود، شخص دچار التهاب در این عضله خواهد شد. مهم‌ترین علت این عارضه درد و فشار است.

این عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور ادامه داد: برای پیشگیری از بروز این عارضه باید ورزش به صورت تکنیکی انجام شده و در حین تمرینات فرصت ریکاوری و استراحت به بدن داده شود.

وی خاطرنشان کرد: برای درمان تاندونیت بازو باید دستورالعمل R.I.C.E را که شامل استراحت (Rest)، یخ (ICE)، اعمال فشار (بانداژ فشاری Compression) و بالا نگه داشتن عضو (elevation) است، رعایت کرد.

بابایی با شرح مراحل این روش گفت: استراحت، استفاده از یخ به منظور قطع خونریزی و کاهش طول زمان بهبود، اعمال فشار به وسیله بانداژ جهت کاهش خونریزی و بالا نگه داشتن عضو آسیب‌دیده از قلب در روش R.I.C.E مدنظر است.