هاآرتص:
تلآویو به تعهدات خود در کمکرسانی به غزه عمل نکرده است
بر اساس گزارش مرکز هماهنگی آمریکا در کریات گات، رژیم صهیونیستی طی هشت ماه گذشته به تعهدات خود درباره ورود کمکهای بشردوستانه و کالاها به نوار غزه عمل نکرده است.
، دادههای روزنامه عبری هاآرتص در این خصوص، بر اساس اطلاعات هماهنگکننده فعالیتهای دولتی در سرزمینهای اشغالی است که توسط سازمان ملل نیز تایید شده است.
این اولین بار از زمان آغاز آتشبس در اکتبر ۲۰۲۵ است که دادههای ارائه شده از سوی رژیم صهیونیستی نشان میدهد که تلآویو به تعهدات خود عمل نمیکند.
در متن توافق آتشبس، ورود هفتگی ۴۲۰۰ دستگاه کامیون حامل کمک و کالا به نوار غزه (۶۰۰ دستگاه کامیون در روز) پیشبینی شده است، به این ترتیب ماهانه به طور متوسط ۱۸ هزار و ۲۰۰ دستگاه کامیون حامل کمکهای غذایی، سوخت، دارو، تجهیزات پزشکی، مصالح ساختمانی برای سرپناه و مصالح تعمیر زیرساختها باید وارد نوار غزه شوند.
در همین رابطه برخی منابع به هاآرتص گفتند در ابتدای سال، به ویژه در ژانویه و فوریه، مقادیر زیادی کالا به نوار غزه وارد شد و اسرائیل طبق توافق آتشبس به تعهدات خود عمل کرد اما در بیشتر ماههای پس از آن، تعداد کامیونهای ورودی به نوار به حدود نصف حداکثر مقرر در توافق یا کمتر کاهش یافت.
ارقام این گزارش، تنوع قابل توجهی را در تعداد کامیونهایی که ماهانه وارد این بخش میشوند، نشان میدهد، به طوری که در ماه مارس به حدود ۴۷۰۰ کامیون، در آوریل به ۵۳۰۰ کامیون، در ماه مه به بیش از ۹۶۰۰ کامیون، و سپس در ژوئن به بیش از ۱۲ هزار کامیون و در نهایت در ماههای ژوئیه و اوت به حدود ۱۰ هزار کامیون کاهش یافته است.
در ماه سپتامبر، رکورد بیش از ۱۳ هزار کامیون ثبت شد اما در اکتبر این تعداد به شدت کاهش یافت و کمی بیش از ۶۵۰۰ کامیون وارد نوار غزه شد. در نوامبر ۲۰۲۶ که هنوز به نیمه راه نرسیده است، تا کنون حدود ۴۰۰۰ کامیون وارد این منطقه شده است.
این روزنامه عبری در ادامه نیز نوشت ارتش اشغالگر انتشار تعداد کل کامیونهای امدادی را که از زمان آتشبس در اکتبر ۲۰۱۵ وارد نوار غزه شدهاند، متوقف کرده و به انتشار آمارهای جزئی شامل تعداد چادرهایی که برای زمستان به نوار غزه آورده شدهاند و دیگر موارد بسنده میکند.
علاوه بر این، دادههایی که هاآرتص به دست آورده، نشان میدهد که بیشتر کالاها و کمکهای ورودی به غزه در اراضی اشغالی تولید میشوند به این شکل که از مارس گذشته، تقریباً ۴۹ هزار دستگاه کامیون حامل کمکهای خریداری شده از اسرائیل وارد غزه شدهاند، در این مدت بیش از ۱۳ هزار و ۵۰۰ دستگاه کامیون حامل کمکهای امدادی از مصر، بیش از ۷۰۰۰ کامیون حامل مواد و کمکهای امدادی از طریق کریدور دریایی بشردوستانه از طریق قبرس و بندر اشدود، حدود ۳۵۰۰ کامیون از طریق اردن و بیش از ۲۳۰۰ کامیون از کرانه باختری وارد این منطقه شدهاند.
به نوشته هاآرتص، بیشتر کالاهایی که وارد نوار غزه میشوند، اقلام غذایی هستند، به گفته آرنون هوری-یاوین، اقتصاددان انجمن بشردوستانه رژیم صهیونیستی، این اقلام بین ۷۰ تا ۸۰ درصد وزن کالاهایی را که وارد نوار غزه میشوند، تشکیل میدهند، دلیل این امر آن است که از آغاز جنگ، مردم غزه کاملا به مواد غذایی وارداتی وابسته هستند، ارتش رژیم صهیونیستی تقریبا تمام منابع تولید مواد غذایی در این بخش را نابود کرده و یا اینکه این منابع در خارج از خط زرد، در مناطقی قرار دارند که دسترسی به آنها برای مردم دشوار است.
طبق گزارش سازمان ملل، تنها حدود ۳ درصد از مزارعی که قبل از جنگ کشت میشدند، هنوز در این بخش کشت میشوند و حدود ۵ درصد از دامهای کشاورزی در آنجا وجود دارند، نیروی دریایی رژیم صهیونیستی نیز از ماهیگیری آزاد جلوگیری میکند و این منجر به کاهش شدید میزان صید ماهی شده است.
به نوشته این روزنامه عبری، مواد غذایی از ۲ طریق وارد نوار غزه میشود، اولی سازمان ملل و به طور خاص برنامه جهانی غذا است که عمدتا غذاهای غنی از کربوهیدرات ارائه میدهد و دومی کانال تجاری است که انواع متنوعتری از غذاها را فراهم میکند اما رژیم صهیونیستی به تنها ۱۳ تاجر اهل غزه اجازه ورود کامیونها را میدهد و این بازار بیثباتی را همراه با افزایش شدید قیمتها ایجاد کرده است.
علاوه بر اینها رژیم صهیونیستی از تعداد سازمانهای بشردوستانهای که اجازه فعالیت و رساندن غذا و کمک به نوار غزه را دارند، کاسته است، این اقدام تلآویو فشار بر سازمانهای فعال را افزایش داده است، برای مثال برنامه جهانی غذا به دلیل کمبود بودجه، میزان واردات و توزیع مواد غذایی در نوار غزه را به میزان قابل توجهی کاهش داده است.
نوار غزه به دلیل محدودیتهای اعمال شده از سوی رژیم صهیونیستی، علاوه بر کمبود غذا با کمبود شدید سایر کالاها از جمله لوازم پزشکی و مصالح ساختمانی مواجه است، این رژیم محصولات یاد شده را «دارای کاربرد دوگانه» توصیف میکند و مدعی است که حماس میتواند از آنها برای تقویت قابلیتهای نظامی خود استفاده کند، برخی از این کالاها شامل چادر، مواد شیمیایی برای ضدعفونی، دارو و چراغ قوه تنها یک روز در هفته پس از بازرسی کامل اجازه ورود به نوار غزه را دارند.
در شرایط فعلی، سازمانهای بشردوستانه قادر به تعمیر شبکههای آب و فاضلاب، بهبود پناهگاهها و بازسازی ساختمانها نیستند. سازمانهای بشردوستانه، سازمان ملل و شهرداری غزه نیز در هفتههای اخیر هشدار دادهاند که چادرها به دلیل کمبود تجهیزات لازم برای تعمیر شبکههای فاضلاب و پمپهای آب، برای فصل بارندگی آمادگی ندارند. این نهادها رژیم صهیونیستی را به نادیده گرفتن این موضوع متهم کردند.
حدود یک هفته پیش، دهها هزار چادر در نوار غزه دچار آبگرفتگی شدند و در بسیاری از موارد، باران باعث سرریز شدن مخازن فاضلاب شد و خطر شیوع بیماری را افزایش داد.
همچنین رژیم صهیونیستی مانع از ورود کالا به غزه توسط برخی نهادها شده و ادعا میکند که تلاشهایی برای قاچاق در کامیونهای آنها کشف کرده است. کامیونهایی که به تازگی از مصر میآیند، حدود یک پنجم کل کامیونهایی را که وارد این منطقه میشوند، تشکیل میدهند و این تصمیم به طور قابل توجهی بر روند کمکرسانی به غزه تاثیر گذاشته است.
ارتش رژیم صهیونیستی نیز ادعا کرده است که این دادهها «نادرست» بوده و تعهدات بشردوستانه خود را مطابق با نیازهای مردم انجام میدهد.
ناهض شحیبر، رئیس انجمن شرکتهای حملونقل خصوصی در نوار غزه به هاآرتص گفت: حتی اگر اسرائیل اجازه ورود مقادیر بیشتری از کمکها به نوار غزه را بدهد، به دست مردم نخواهد رسید چراکه کامیونها فرسوده و غیرقابل استفاده هستند.
شحیبر گفت: رساندن غذا به غزه به ۶۰۰ تا ۷۰۰ دستگاه کامیون نیاز دارد اما در حال حاضر فقط ۲۵۰ دستگاه کامیون وجود دارد که همگی بین ۳۰ تا ۴۰ سال قدمت داشته و کاملا فرسوده هستند.
رئیس انجمن شرکتهای حملونقل خصوصی در نوار غزه افزود: هر کامیون حداقل به ۲ لیتر روغن موتور در هفته نیاز دارد و این در حالی است که نفت در غزه وجود ندارد و اگر بتوان آن را در بازار سیاه پیدا کرد، قیمت یک لیتر آن به ۱۰۰۰ دلار میرسد.
او در ادامه گفت: ارتش اسرائیل تمام تعمیرگاهها و انبارهای قطعات یدکی را نابود کرده و به ما اجازه خرید کامیونهای جدید را نمیدهد.
ارسال نظر