خبرگزاری موج گزارش می دهد؛
۲ پرده از سفر "عاصم منیر" به ایران/ نقطه ضعف میانجیگری پاکستان چیست؟
آنچه واضح است، ایران چیزی بیش از حقوق خود نمیخواهد. این هم منطقیترین چیزی است که جای طرح دارد. مشکل آنجایی است که طرف آمریکایی زیادهخواه است و طرفهای بینالمللی نیز حاضر به اعمال فشار به کاخ سفید جهت عقبنشینی از این موضوع نیستند.
، عاصم منیر فرمانده ارتش پاکستان و چهره محوری میانجیگری میان ایران و آمریکا، به تازگی در سفری وارد تهران شد و با مقام های ارشد کشورمان دیدار و رایزنی کرد. برخی منابع مدعی شده اند که عاصم منیر حامل طرحی جدید از سوی آمریکا برای ایران بوده است. برخی نیز مدعی هستند که وی سعی داشته تهران را به خویشتنداری ترغیب کند. با این حال، آنچه واضح است مقامهای کشورمان پاسخ های قاطعی را به فرمانده ارتش پاکستان داده اند و تاکید کرده اند که تا آمریکا اعتماد ایران را جلب نکند، هیچ صحبتی از مذاکره و توافق معنا ندارد.
سرلشگر محسن رضایی دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان هم در موضعگیری تاکید کرده که ذره ای از مواد هسته ای ایران از کشورمان خارج نخواهد شد. این موضعگیریها به این معنا هستند که ایران واکنشی قاطع به زیاده خواهی های آمریکا نشان داده است. با این حال، باید اذعان کرد که جنس میانجیگری طرف پاکستانی و شخص عاصم منیر، به طور خاص با دو نقص جدی همراه است.
اول اینکه به دلیل نفوذ بالای آمریکا در سازوکارهای نظامی و حکمرانی پاکستان، عاصم منیر یک میانجیگر بیطرف نیست. در واقع، او بیش از همه به کانالی جهت طرح تهدیدات کاخ سفید علیه ایران تبدیل شده است. ایران از طرف پاکستانی انتظار دارد که فشار بر آمریکا جهت عمل به تعهداتش در قالب تفاهمنامه اسلامآباد را در دستورکار قرار دهد. با این حال، گویی طرف پاکستانی انتظار دارد ایران که مورد تجاوز قرار گرفته، در برابر زیادهخواهی های کاخ سفید عقبنشینی کند! این در حالی است که متجاوز باید از مواضع نامعقول و زیادهخواهانه خود عقب رانده شود.
نکته دوم اینکه بررسی روندهای تاریخی در مدت اخیر نشان می دهند که هر زمان قیمت نفت در بازارهای جهانی افزایش پیدا می کند، مقام های پاکستانی نیز وارد میدان می شوند و میانجیگری و سفر به ایران را در دستورکار قرار می دهند. کما اینکه شاهد بودیم پس از سفر عاصم منیر به ایران، قیمت نفت که به بیش از 110 دلار رسیده بود به یکباره کاهش پیدا کرد. از این رو، به نظر می رسد میانجیگری منطقی بیش از همه باید به حل همه جانبه تنش ها متمرکز باشد نه اینکه در برهه های زمانی خاص، دغدغه های طرف آمریکایی در مورد قیمت انرژی را مد نظر داشته باشد. آنچه واضح است، ایران چیزی بیش از حقوق خود نمی خواهد. این هم منطقیترین چیزی است که جای طرح دارد. مشکل آنجایی است که طرف آمریکایی زیادهخواه است و طرف های بین المللی نیز حاضر به اعمال فشار به کاخ سفید جهت عقبنشینی از این موضوع نیستند.
ارسال نظر