، در گزارش تحقیقی هاآرتص فاش شده است که زندان‌ها و بازداشتگاه‌های رژیم صهیونیستی طی سه سال گذشته به اردوگاه‌های شکنجه برای فلسطینی‌ها تبدیل شده‌اند. هزاران اسیر فلسطینی با سیاستی آشکار و عامدانه مبنی بر گرسنگی دادن، اعمال خشونت شدید و شیوع بیماری‌ها مواجه هستند؛ وضعیتی که تحت نظارت مستقیم ایتامار بن‌ گویر، وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی انجام می‌شود.

این گزارش نشان داد که تنها علیه ۱۶ درصد از ۹۳۲۹ اسیر لیست اتهام صادر شده بود. در حالی که ۳۴ درصد تحت بازداشت اداری بدون اتهام و ۳۴ درصد دیگر در انتظار تکمیل تحقیقات در بازداشت به سر می‌برند. اسرایی نیز تحت عنوان «مبارز غیرقانونی» در حبس هستند.

بررسی‌ها نشان داد سازمان زندان‌ها ماهانه صدها اسیر از جمله حدود ۵۰۰۰ نفر در سال ۲۰۲۴ را پس از پایان دوره محکومیت یا اتمام مدت بازداشت اداری بدون طرح هیچ‌گونه اتهامی آزاد می‌کند؛ امری که ادعاهای رسمی مبنی بر خطرناک بودن احتمالی این افراد را رد می‌کند.

این گزارش تکمیلی شامل روایت‌های اسرایی است که به‌تازگی از زندان‌های «مگیدو»، «نفحه»، «کتزیوت»، «عوفر» و «دامون» آزاد شده‌اند.

علی سمودی، خبرنگار اهل جنین از جمله اسرایی است که به تازگی آزاد شده است. وی پس از یک سال بازداشت اداری بدون تفهیم اتهام آزاد شد. وی به دلیل گرسنگی، اهمال پزشکی و مصرف غذاهای فاسد یا تاریخ ‌گذشته، ۶۰ کیلوگرم از وزن خود را از دست داد و به ۱۰ بیماری مزمن مبتلا شد.

سمودی از ضرب ‌وشتم وحشیانه توسط نگهبانان زندان و اقداماتی همچون وادار کردن زندانیان به برهنه شدن برای بازرسی‌های تحقیرآمیز، شلیک گلوله‌های پلاستیکی در داخل سرویس‌های بهداشتی و محروم کردن زندانیان از درمان پزشکی سخن گفت و به مرگ «لؤی ترکمان» اشاره کرد؛ اسیری که در پی تعلل نگهبانان، در مقابل چشمان سایر اسرا جان باخت.

هبه علوی اهل الظاهریه در الخلیل پس از حدود پنج ماه حبس در زندان دامون آزاد شد. وی در این مدت ۳۶ کیلوگرم وزن کم کرد و در جریان یورش‌ها با ضرب‌ وشتم شدید، شوک الکتریکی، آزار و اذیت و خشونت فیزیکی مواجه شد.

سامر خویره خبرنگار اهل نابلس پس از ۹ ماه بازداشت اداری با ۲۲ کیلوگرم کاهش وزن آزاد شد. خویره به روش‌های تحقیر روزانه از جمله زنجیر کردن اسرا و جمع کردن آنها مانند دومینو و ضرب و جرح اشاره و اعلام کرد که شکنجه وی منجر به شکستگی دو دنده شد و تحت درمان قرار نگرفت.

رابی ابونعیم، فعال اهل روستای المغیر به دلیل فعالیت‌های مسالمت‌آمیز خود علیه حملات شهرک‌نشینان به مدت ۹ ماه در بازداشت اداری به سر برد. وی به دلیل محدود شدن به جیره‌های غذایی ناچیز ۱۵ کیلوگرم از وزن خود را از دست داد. وی به شکستگی استخوان و دردهای شدید دچار و از درمان محروم شد. همچنین تحت شکنجه‌هایی همچون شوک الکتریکی و ضرب ‌وشتم قرار گرفت.

این تحقیقات بر همدستی دیوان عالی رژیم صهیونیستی و تعلل عمدی آن در قبال وضعیت بازداشتگاه‌ها تأکید دارد چراکه نه نظارت قضایی واقعی و نه دغدغه‌ای نسبت به شرایط بازداشت اسرا وجود دارد و دستگاه قضایی عملا به ابزاری برای مشروعیت‌بخشی به اقدامات دولت و تمدید روتین احکام بازداشت اداری تبدیل شده است.

با وجود درخواست‌های مکرر سازمان‌های حقوق بشری، این دادگاه هم ناتوانی و هم بی‌اعتنایی خود را نسبت به موارد نقض حقوق نشان داد؛ به‌طوری که اگرچه در سپتامبر ۲۰۲۵ به سازمان زندان‌ها دستور داد تا غذای کافی برای اسرا تأمین کند اما این سازمان با اعمال تغییراتی ناچیز از اجرای واقعی حکم طفره رفت و اجازه داد تا روند سیستماتیک گرسنگی دادن به اسرا همچنان ادامه یابد.

اداره زندان‌های رژیم صهیونیستی در تلاشی برای فرار از مسئولیت جنایات و شهادت‌های مستند اعلام کرد که این ادعاها نادرست و بی‌اساس هستند.