، سید امیر منصوری، مشاور علمی مدیریت مخطوطات کتابخانه حرم رضوی روز سه‌شنبه در آیین رونمایی این نسخه خطی شاهنامه اظهار کرد: با توجه به نوع کاغذ و مرکب استفاده شده در این نسخه، متون موجود در انتهای نسخه و ۶ ستونه بودن آن، این اثر متعلق به اواخر قرن یازدهم یا اوائل قرن دوازدهم هجری قمری است و قطع رحلی آن نشان می‌دهد که اثر برای شخصیت بزرگ و مهمی در هند، کتابت و در سال ۱۱۶۶ قمری وقف حرم رضوی شده است.

مشاور علمی مدیریت مخطوطات کتابخانه حرم رضوی افزود: این شاهنامه خطی به شماره ۴۱۲۷ در کتابخانه حرم رضوی به‌خط نستعلیق خوش ۳۷ سطری در ۳۲۵ برگ نوشته شده و در دسترس اهل علم و ادب قرار دارد.

وی با بیان اینکه در حال حاضر ۳۴ مجلد خطی با محوریت شاهنامه در مرکز نسخ خطی کتابخانه آستان قدس رضوی موجود است، افزود: بیشترین نسخه‌های شاهنامه که در سده‌های ۱۲ و ۱۳ هجری قمری کتابت شده در هند بوده است و بیشترین نسخه شاهنامه‌های موجود در کتابخانه آستان قدس نیز در هند نگاشته شده است که به قرابت میان ایران و هند و ارادت واقفان هندی به این مجموعه، برمی‌گردد.

منصوری ادامه داد: قدیمی‌ترین نسخه شاهنامه کتابت شده در هند موجود در کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی که قدیمی‌ترین شاهنامه تاریخ‌دار این کتابخانه نیز به شمار می‌آید، متعلق به سال ۱۰۶۷ هجری قمری است.

مشاور علمی مدیریت مخطوطات کتابخانه حرم رضوی گفت: نخستین شاهنامه کتابت شده در خراسان، شاهنامه بایسنغری است. از این شاهنامه دو نسخه در کتابخانه و موزه ملی ملک، موقوفه فرهنگی آستان قدس رضوی و کتابخانه کاخ گلستان، وجود دارد.

وی اظهار کرد: بیشتر شاهنامه‌ها درباری بوده یعنی به سفارش وزرا و پادشاهان کتابت شده است. از نیمه دوم قرن دهم هجری قمری با افزایش میزان کاغذ و کاهش هزینه اتمام کتابت اثری همچون شاهنامه، «وراقان» نیز این اثر فردوسی را در هند نگاشته‌اند.