کروز با رمان‌های «چگونه در یک لیوان آب غرق نشویم» (۲۰۲۲)، «دومینیکنا» (۲۰۱۹) و «بگذار قهوه ببارد» (۲۰۰۶) شناخته شده است. رقبای او در فهرست نهایی جایزه دوس پاسوس شامل لوئیس آلبرتو اوره‌آ، ویکتور لاواله، پیتر راک و کارتر سیکلز بودند.

رئیس هیئت داوران این‌رویداد در این‌باره گفت: کروز با این موفقیت جایزه و مدال دانشگاه را دریافت خواهد کرد. او در رمان‌هایش به زندگی مهاجران طبقه کارگر در آمریکا می‌پردازد و کلیشه‌هایی متداول فرهنگی را با روایت‌های مبتکرانه‌اش به چالش می‌کشد.او توجه شدید به زبان را با داستان‌سرایی ترکیب می‌کند و گاه بازیگوشانه، گاه پرشور، اما همیشه هیجان‌انگیز و با جزئیات آثارش را خلق می‌کند.

کروز که خانواده‌اش اهل دومینیکن هستند، در نیویورک به دنیا آمده و بیشتر سال‌های شکل‌گیری خود بین نیویورک و جمهوری دومینیکن در رفت و آمد بوده است. او کتاب‌های متعددی نوشته که حول موضوع خانه، جنسیت، نژاد، آوارگی و زندگی طبقه کارگر شکل گرفته‌اند.

وی در رمان «دومینیکنا» که در فهرست نهایی جایزه زنان داستان ۲۰۲۰ جای گرفت، از داستان ورود مادرش به آمریکا الهام گرفت و از سوی منتقدان با تحسین مواجه شد و آن را «یکی از هیجان‌انگیزترین و نیرومندترین داستان‌های مهاجران زمان ما» نامیدند.

جدیدترین رمان او با عنوان «چگونه در یک لیوان آب غرق نشویم» که سال ۲۰۲۲ منتشر شد، نامزد نهایی جایزه بین‌المللی ادبیات نوی‌اشتات ۲۰۲۴ شد و به فهرست نهایی جایزه ادبی «اسپن ورلدز» راه یافت. این کتاب به عنوان یکی از ۱۰۰ کتاب برجسته نیویورک تایمز در سال ۲۰۲۲ و ۵۰ اثر برجسته داستانی واشنگتن پست انتخاب شد. این نویسنده سال ۲۰۲۱ جایزه جینا بریو را دریافت کرد که هر سال به نویسنده‌ای اهدا می‌شود که عشق به داستان‌گویی و تعهد به کمک به نویسندگان جوان را نشان داده است.

کروز دارای مدرک لیسانس ادبیات انگلیسی و کارشناسی ارشد هنرهای زیبا از دانشگاه نیویورک است و به عنوان دانشیار دانشگاه پیتسبورگ کار می‌کند و از اعضای مرکز شعر آفریقایی آمریکایی و از بنیانگذاران و سردبیر مجله ادبی «آستر» است.

جایزه ادبی جان دوس پاسوس قدیمی‌ترین جایزه ادبی است که توسط کالج یا دانشگاه ویرجینیا اعطا می‌شود. برنده سال پیش این جایزه یعنی رمان‌نویس پاتریشیا انگل، یکی از اعضای هیئت داوران جایزه دوس پاسوس ۲۰۲۴ بود.

جایزه جان دوس پاسوس که برای یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان آمریکایی قرن بیستم ایجاد شد، نخستین بار سال ۱۹۸۰ اهدا شد و نویسندگانی چون شلبی فوت (۱۹۸۸)، ارنست جی. گینز (۱۹۹۳)، ماکسین هانگ کینگستون (۱۹۹۸)، کولسون وایتهد (۲۰۱۲)، روث اوزکی (۲۰۱۴) و پل بیتی (۲۰۱۵) این جایزه را دریافت کردند. بسیاری از دریافت کنندگان این جایزه بعدها موفقیت های بزرگی کسب کردند که وایتهد از جمله آنهاست که سال ۲۰۱۷ برای «راه‌آهن زیرزمینی» و سال ۲۰۲۰ برای «پسران نیکل» برنده جایزه پولیتزر برای ادبیات داستانی شد. بیتی هم سال ۲۰۱۶ برای رمان «فروش» برنده جایزه معتبر بوکر برای ادبیات داستانی شد.