، این زیارت در کتاب (المزار القدیم) از امام باقر علیه‌السلام وارد شده است که فرمود: همراه با پدرم علی بن الحسین به زیارت قبر جدم امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیه‌السلام در منطقه ی نجف که در اطراف کوفه قرار دارد رفتیم. ایشان کنار قبر ایستاد، سپس گریه کرد و فرمود: 

السَّلاَمُ عَلَى أَبِی الْأَئِمَّهِ وَ خَلِیلِ النُّبُوَّهِ وَ الْمَخْصُوصِ بِالْأُخُوَّهِ.

سلام بر پدر پیشوایان دین و دولت و خاص و خلیل مقام نبوت و برادر رسول خدا.

السَّلاَمُ عَلَى یَعْسُوبِ الْإِیمَانِ وَ مِیزَانِ الْأَعْمَالِ وَ سَیْفِ ذِی الْجَلاَلِ‌.

سلام بر پیشواى ایمان و میزان اعمال و شمشیر خداى صاحب جلال.

السَّلاَمُ عَلَى صَالِحِ الْمُؤْمِنِینَ وَ وَارِثِ عِلْمِ النَّبِیِّینَ الْحَاکِمِ فِی یَوْمِ الدِّینِ‌.

و سلام بر صالحترین اهل ایمان و وارث علم پیغمبران و حکم فرماى روز جزا.

السَّلاَمُ عَلَى شَجَرَهِ التَّقْوَى السَّلاَمُ عَلَى حُجَّهِ اللَّهِ الْبَالِغَهِ وَ نِعْمَتِهِ السَّابِغَهِ وَ نِقْمَتِهِ الدَّامِغَهِ.

سلام بر درخت تقوى سلام بر حجت‌ بالغه خدا و نعمت واسعه و عذاب و قهر الهى.

السَّلاَمُ عَلَى الصِّرَاطِ الْوَاضِحِ وَ النَّجْمِ اللاَّئِحِ وَ الْإِمَامِ النَّاصِحِ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ‌.

باد سلام و رحمت و برکات خدا بر راه روشن حق و ستاره رخشان هدایت و پیشواى خیرخواه امت باد.

آنگاه گفت‌:

أَنْتَ وَسِیلَتِی إِلَى اللَّهِ وَ ذَرِیعَتِی وَ لِی حَقُّ مُوَالاَتِی وَ تَأْمِیلِی‌.

اى امیر مؤمنان تو وسیله من بسوى خدائى و مرا حق موالات و دوستى تو و چشم آرزو و آمالم به جانب توست.

فَکُنْ لِی شَفِیعِی إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِی الْوُقُوفِ عَلَى قَضَاءِ حَاجَتِی وَ هِیَ فَکَاکُ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ.

پس نزد خداى عز و جل بر اداى حاجتم که آزاد شدنم از آتش دوزخ است مرا شفاعت فرما.

وَ اصْرِفْنِی فِی مَوْقِفِی هَذَا بِالنُّجْحِ وَ بِمَا سَأَلْتُهُ کُلَّهُ (کُلِّهِ) بِرَحْمَتِهِ وَ قُدْرَتِهِ‌.

و از این محل زیارتت مرا با موفقیت و نجاح و اجابت تمام مسئلت هایم به رحمت و قدرت خدا بازگردان.

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِی عَقْلاً کَامِلاً وَ لُبّاً رَاجِحاً وَ قَلْباً زَکِیّاً وَ عَمَلاً کَثِیراً وَ أَدَباً بَارِعاً.

بارالها مرا عقل کامل نصیب گردان و مغز ممتاز و قلب پاک با تزکیه و تهذیب و عمل صالح بسیار و ادب عالى عطا فرما.

وَ اجْعَلْ ذَلِکَ کُلَّهُ لِی وَ لاَ تَجْعَلْهُ عَلَیَّ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‌.

و تمام این نعم را بر نفع من مقرر دار نه بر ضررم به حق رحمت (بى ‌انتهایت) اى مهربانترین مهربانان عالم.