دین و دلم برده ای ماه سکینه

بی تو چگونه روم سوی مدینه

تشنه بی دست ای علمدار

کشته سر مست ای علمدار

ای پسر سوم زهرا علمدار

سر به روی دامن فاطمه داری

روی لبت از چه رو زمزمه داری

فرق تو پاره ای علمدار

سینه شراره ای علمدار

کعبه ای در علقمه داری علمدار

رفتن تو می شود اوج غم من

جسم تو افتاده دور از علم من

چشم تو بسته ای علمدار

خسته خسته ای علمدار

پای عدو و حرم من علمدار