عشق یعنی کربلا

یعنی دو حرم دو گنبد طلا

حال من با تو خوبه

منم و سجده رو به کربلا

شده چشمام دوباره

مثل رنگ غروب کربلا

جونمو بگیر وقتی دارم سینه میزنم

تا دم مرگم من از تو که دل نمی کنم

من یه عمر که پای غم تو نفس زدم

اجازه دادی خودت بهم بازم اومدم

بازم منم و بی تابی

کجای دنیا هست مثل تو اربابی 

عشق یعنی یک نگاه

یعنی جز حسین نداری تکیه گاه

اگه روحی فداکه

به لبم دل هلاک کربلا

آخه می سازه تنها

به دلم آب و خاک کربلا

گریه می کنم تا که برام آبرو بشه

تا که چشام با ضریح تو رو به رو بشه

وای اگه یه شب پایین پا قسمتم بشه

نذار که این آرزوی من حسرتم بشه

بازم یه کاری کن واسم

می گیری دستامو من تو رو می شناسم

بازم منم و بی تابی

کجای دنیا هست مثل تو اربابی 

سلامنا علیک یا سید شباب اهل الجنه تو

بهترین عالمی تو دستم و گرفتی اما من نه به

اعتبار تو حسین چه عزتی چه آبرویی دارم خدا

نخواد از عشق تو یه لحظه دست بردارم

میشناسن من و به نامت آقا خیلی میخوامت

 دستم و رو سینه دارم همیشه به احترامت

آقام آقام حسینه

سلامنا علی حسین جعل الله شفا فی تربته

روایته که هر کجا روضه بر پا شه تحت قبه

بساط بخشش منو با روضه رفتنا فراهم کردی

من آدم حسابی که نبودم اما تو نگاهم کردی

میشناسن من و به نامت آقا خیلی میخوامت

 دستم و رو سینه دارم همیشه به احترامت

آقام آقام حسینه

نوکر حضرتی شاهم و مهمان نجف

راهم افتاده دوباره به خیابان نجف

نجف از یُمن علی قدر و بهایی دارد

شدم از روز ازل عبد و مسلمان نجف

خم ابروی علی دیدم و اشهد گفتم

بهتر از باغ جنان است بیابان نجف

با تعاریف زیادی که شنیدم ز بهشت

شک ندارم که شبیه است به ایوان نجف

میرود دل به همانجا که تعلق دارد

به دیار ملکوت مه تابان نجف

بهر خدمت به علی هر ملکی صف بسته

تا شود خادم و جارو کش و دربان نجف

قصه عشق من و ساقی کوثر بوده

ثبت از روز ازل در دل دیوان نجف

ذکر یا فاطمه دل می برد از حضرت عشق

می روم از حرمش تا به شبستان نجف

شاعر و سائل و درمانده ندارد فرقی

به همه می دهد از لولو و مرجان نجف

با هزاران غم و امید ز راه آمده ام

مورم و در پی الطاف سلیمان نجف

یا علی بر دره تو مثل فقیر آمده ام

نان و خرما بده بر دست یتیمان نجف

مادرم در شب میلاد شما نذری داد

که بمانم همه عمر به دامان نجف

جان ناقابل من نیز حلالت آقا

ثبت کن نام مرا جزو شهیدان نجف

دوسش دارم یه عالمه

دختر پادشاهمه

گدایی در شما

کار هزارتا حاتمه

هزارتا حاتمم کمه

کار تموم عالمه

اگر چه شهره هستم

به درد بی نوایی

به قالی سلیمان

ندارم اعتنایی

چرا که من دوباره

قالی روضه هاتم

غلام حلقیه گوشو

نوکر نوکراتم

انا کلب الرقیه

انا کلب الرقیه

حسین

حسین

حسین

حرف حرم که پیش میاد 

دلم میریزه یا حسین

 خوب میدونی کرببلا

 برام عزیزه یا حسین 

از کوچیکی یادم دادی 

همیشه عاشق شدنو

 هر چی میخوای بگو ولی 

نگو نمیخوای تو

 منو شرمنده ام 

که دورم از تو اما زنده ام 

دوباره دلخوش اینده ام 

که بیام بازم

با گریه هام ، به یاد اون دوتا گنبد طلام

 دلم گرفته و شد این سلام

 پر پروازم

یه گوشه نگات برای این گدا بسه 

اقا نزار بگن که نوکر تو بی کسه 

شرمنده ام که دورم از تو اما زنده ام 

دوباره دلخوش اینده ام ،که بیام بازم

با گریه هام،بیاد اون دوتا گنبد طلام 

دلم گرفته و شد این سلام

پر پروازم

یه گوشه ی نگات برای این گدا بسه

اقا نزار بگن که نوکر تو بی کسه

حسین