تخریب پل کاکارضا با دو سال قدمت و باقی ماندن پل های قدیمی به ضعف های اجرایی و مدیریتی سال های اخیر افزوده است، هر چند برخی از مسئولان معتقدند پل های جدید از سوی پیمانکاران ساخته شده و نظارت کافی بر انجام پروژه نیز وجود داشته و ممکن است عوامل دیگری در آسیب به سازه های جدید مؤثر بوده اند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری موج، سیل اخیر ایران نزدیک به 10 میلیارد دلار تاکنون خسارت بر جای گذاشته است، که بخش عمده این خسارت ها مربوط به بخش کشاورزی، مخابرات، راه‌ها و مسکن بوده که بخشی از این خسارت ها به دلیل برخی مشکلات فنی بروز کرده است و شاید اگر سازه ها با طراحی و کیفیت مناسب ساخته می شدند خسارت نمی دیدند، برای نمونه پل کاکا رضا در لرستان که دو سال از عمر آن می گذرد تخریب شده است، در حالی که در فاصله نه چندان دوری پلی با قدمت صد سال هنوز پا برجاست، این موضوع از آنجایی چالش برانگیز شده است که بسیاری از افرادی که در زمان تخریب پل حضور داشته اند گفته بودند در میان سازه های اسکلتی پل از نخاله و خاک استفاده شده بود که در بعد از تخریب مشخص شد و همین مسئله باعث شد که پل از مقاومت بسیار پایینی برخوردار باشد.

خداداد مقبلی معاون برنامه‌ریزی سازمان راهداری در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری موج درباره این موضوع گفت: به طور قطع برای ساخت پل ها طول عمر 50 یا 100 ساله باید در نظر گرفته شود و از آنجایی که ساخت پل ها از سوی پیمانکار انجام می شود و نظارت کافی روی آن انجام می شود نمی توان تخریب پل را ناشی از کیفیت پایین ساخت داشت، از این رو ممکن است عوامل دیگری در تخریب پل دخیل باشد.

حال با توجه به اینکه سازه‌های قدیمی بیشتر از سنگ و سیمان ساخته شده‌اند، می توان گفت که مقاومت آن‌ها از پل های فلزی و بتنی جدید بیشتر نیست، از این رو به نظر می رسد در دو بخش کیفیت مصالحه بکار رفته و طراحی سازه می تواند ضعف های وجود داشته باشد، هرچند این موضوع را نیز نباید نادیده گرفت که جریان آب در تمام مسیر سیل یکسان نیست و ممکن است در برخی از نقاط شدت بیشتری یافته باشد، از این رو نمی توان آسیب های به وجود آمده در طول یک مسیر را یکسان دانست.

البته خیرالله خادمی مدیرعامل شرکت توسعه و ساخت نیز در مصاحبه ای اعلام کرده است که «آسیب های وارد شده به پل ها نیز باید توسط تیم کارشناسی مورد ارزیابی قرار گیرد، زیرا در ساخت پل ها طول عمر 30 تا 100 ساله در نظر گرفته می شود و این مقوله بر مبنای صرفه اقتصادی پروژه در نظر گرفته می شود.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری موج، بازتاب تخریب گسترده سازه های که در سال های اخیر ساخته شده و پابرجا ماندن بناهای قدیمی چالش جدیدی است که می تواند در کنار نقدهای که بر عملکرد اقتصادی کشور در سال‌های اخیر به وجود آمده بر نقدها افزوده است، این مسئله به ویژه در شرایط کنونی که کشور در تحریم به سر می برد چالش برانگیز تر است، چراکه در حال حاضر همین بافت ها و سازهای آسیب دیده باید بازسازی شوند و اگر با همان روال گذشته انجام شود می تواند به تکرار همین سناریو بدل شود.

البته باید توجه داشت یکی از فاکتورهای که به آسیب های ناشی از سیل امسال افزود بی توجهی به اصول علمی بوده است. برات قبادیان معاون آموزش و پژوهش وزارت صنعت، معدن و تجارت نیز در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری موج نیز این موضوع را تایید کرده و گفت: در بازدیدی که از مناطق سیل‌زده لرستان داشتیم متوجه شدیم در مناطق آبراهه‌های سیل سازه هایی ایجاد شده و مسیر حرکت آب کاملاً از بین رفته به همین دلیل خسارت ناشی از سیل به چند برابر افزایش یافته است.

براساس این گزارش، دولت باید نظارت بر انجام پروژه های که به پیمانکاران واگذار می کند را افزایش دهد، از سوی دیگر ارزیابی های لازم برای تعیین سطح مقاومت سازه های جدید نیز باید انجام شود، تا ضمن اطمینان از مقاومت این سازها از جلوگیری از اتلاف منابع در نتیجه ساخت سازهای بی کیفیت جلوگیری کند.