، در نگاه اول، انتقال گابریل ژسوس به بارسلونا بسیار عجیب به نظر می‌رسد. او جایگزینی نابرابر برای خولیان آلوارس است که بارسلونا رویای جذبش را داشت.

ژسوس ۲۹ ساله در دو فصل اخیر تجربه بازی کمی داشته و دو بار دچار مصدومیت‌ شدید زانو شده است. با این حال، بارسلونا تنها حدود ۱۰ میلیون یورو برای او پرداخت می‌کند و قراردادی دو ساله با بند تمدید یک ساله امضا خواهد کرد.

با جدایی روبرت لواندوفسکی و فران تورس، بارسلونا عملا بدون مهاجم نوک تخصصی مانده است. حمزه عبدالکریم ۱۸ ساله آمادگی خوبی در پیش‌فصل نشان داده اما هنوز اعتماد فلیک را جلب نکرده است. رافینیا در دو بازی اول در نقش مهاجم نوک ظاهر شده و عملکرد خوبی داشته و آنتونی گوردون نیز در پست وینگر چپ بازی می‌کند اما فصل طولانی است و رافینیا به یک جایگزین باکیفیت نیاز دارد. شانس جذب آلوارس در این تابستان تقریبا صفر است و بارسا گزینه دیگری هم ندارد، بنابراین ژسوس یک انتخاب منطقی به نظر می‌رسد.

سبک ژسوس به خوبی با بارسلونا هماهنگ است. او دوست ندارد بین مدافعان مرکزی بماند و منتظر موقعیت باشد، بلکه مدام به عقب می‌آید، فضا بین خطوط را پیدا می‌کند و برای هم‌تیمی‌هایش فضا می‌سازد. او در پرسینگ نیز عالی است و پپ گواردیولا در منچسترسیتی دقیقا به خاطر بازی بدون توپ از او تمجید می‌کرد. این سبک برای وینگرهایی مثل لامین یامال و رافینیا که به فضا نیاز دارند، بسیار مفید است.

مصدومیت مشکل اصلی ژسوس است. او در فصل ۲۵-۲۰۲۴ تنها ۹۸۸ دقیقه بازی کرد و در کل رقابت‌ها ۶ گل به ثبت رساند. در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۵، او رباط صلیبی  پاره کرد و بعد از یک سال به میادین بازگشت.

بارسلونا با ۱۰ میلیون یورو، یک بازیکن باکیفیت می‌خرد اما تنها سوال این است که آیا بدن ژسوس به او اجازه خواهد داد تا کیفیتش را نشان دهد یا خیر.