عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران گفت: اصلاح‌طلبی به عنوان یک ضرورت و نیاز در جامعه مطرح می‌شود و هر کسی که این نیاز و ضرورت را درک می کند می‌توان گفت اصلاح‌طلبی را متوجه شده است و اگر هم درک نکند صرفاً اسم و عنوانی را با خود همراه کرده است و نمی توان او را اصلاح‌طلب نامید.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری موج همدان،  در نشست "کارنامه و چشم انداز اصلاحات در استان همدان"  که به میزبانی دانشگاه صنعتی و توسط  انجمن اسلامی دانشجویان تحول خواه دانشگاه صنعتی همدان برگزار شد، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران اظهار داشت: در مورد اصلاح طلبی مباحث متعددی وجود دارد. چه زمانی که اصطلاح اصلاح طلب در جامعه ایران شکل گرفت و چه زمانی که دوم خردادی ها را اصلاح طلب می نامیدند و ریشه یابی سیر این واژه شدنی نیست.

 حیدریان گفت: برخی تا اواسط دهه ۸۰ هم اکراه داشتند که به ایشان اصلاح‌طلب بگویند و خود را دوم خردادی می نامیدند.

وی با بیان اینکه اصلاح‌طلبی به عنوان یک ضرورت و نیاز در جامعه مطرح می‌شود، خاطرنشان کرد: هر کسی که این نیاز و ضرورت را درک می کند می‌توان گفت اصلاح‌طلبی را متوجه شده است و اگر هم درک نکند صرفاً  اسم و عنوانی را با خود همراه کرده است و نمی توان او را اصلاح‌طلب نامید.

وی اضافه کرد:  یکی از دلایلی که حرکت های اجتماعی روبه جلو با کندی مواجه شده و یا شکل نمی گیرد، حضور کسانی در بدنه اصلاح طلبی است که خود را اصلاح طلب معرفی می کنند اما در عمل رفتاری متفاوت دارند.

حیدریان عنوان کرد: در خصوص عملکرد دولت هم باید گفت به نظر من دولت، دولت اصلاحات نبود اما بهترین انتخاب در سال ۹۲ بود که می‌توانست در مقام مقایسه اتفاق بیفتد.

  عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران با اشاره به اینکه اصلاح‌طلبی هیچ­گاه به یک تجربه واقعی و درک درستی از مرزها و مواضع خود نرسیده است، افزود: هرکسی از ظن خود یار اصلاح‌طلبی شده است و کسی که در انتخابات شرکت می کند و می گوید من اصلاح‌طلب هستم باید اصلاح طلبی اش برای جامعه قابل تفکیک باشد.

وی یادآور شد: دلیل حضور افراد در جریان اصلاح طلبی نباید در واکنش به برخورد اصولگرایان  مبنی بر اینکه او را در جمع خود راه نداده اند و یا  اگر در صف اصلاح‌طلبان باشد سریعتر به پست و مقام می رسد، باشد.