کامبیز هورسان معتقد است، سمپوزیوم های مجسمه سازی یکی از مهم ترین راهکارهایی است که می توان با برگزاری آن نگاه جامعه را معطوف به هنر مجسمه سازی کرد و حس خوشایندی را با خلق هر مجسمه در جریان این رویداد به شهر و شهروندان هدیه داد.

کامبیز هورسان هنرمند شرکت کننده در دومین سمپوزیوم پرتره مفاخر معاصر ایران، در مورد برگزاری سمپوزیوم های مجسمه سازی به خبرنگار تجسمی خبرگزاری موج گفت: سازمان زیباسازی شهر تهران سال هاست که برای گسترش و توسعه مجسمه سازی در ایران تلاش می کند و این سازمان با برگزاری فراخوان های شهری متعدد فعالیت خود را تنها معطوف به مجسمه سازان تهران نکند.

تغییر نگاه مردم با برگزاری سمپوزیوم های مجسمه سازی

هورسان با اشاره به تاثیر چنین رویدادهایی در معرفی هنرهای شهری از جمله مجسمه سازی گفت: برگزاری سمپوزیوم های مجسمه سازی یکی از مهم ترین راه هایی است که می توان مردم را با هنر مجسمه سازی آشنا کرد. با توجه به تجربه حضورم در دو سمپوزیوم بین المللی تهران به خوبی به اهمیت سمپوزیوم ها پی برده ام و در ایام سمپوزیوم شاهد بوده ام که بازدید کنندگان پس از حضور در محل برگزاری این رویداد و پس از در جریان قرار گرفتن در مورد روند کار مجسمه ساز، چقدر نگاهشان نسبت به مجسمه و مجسمه ساز  تغییر کرده است.

او افزود: با وجود تمام تلاش های سازمان زیباسازی شهر تهران و برگزاری چندین دوره سمپوزیوم مجسمه سازی، اما متاسفانه امروزه بیشتر مردم ایران تصور می کنند که مجسمه سازی یعنی پرتره سازی و بیشتر آن ها تصور دیگری نسبت به مجسمه سازی ندارند. در چنین شرایطی باید تلاش کرد تا ذهنیت مردم را نسبت به مجسمه سازی تغییر داد.

ارتباط هنرمندان مجسمه ساز با هم و مردم د رسمپوزیوم ها

هورسان درباره چرایی حضورش در سمپوزیوم مجسمه سازی مفاخر معاصر ایران گفت:ما مجسمه سازها در طول سال در آتلیه مان به تنهایی کار می کنیم و به نوعی ارتباط مان با جهان پیرامون ما کم است، فرصت ارتباط کلامی کمی داریم، از این رو شرکت در سمپوزیوم ها فرصتی را در اختیار ما می گذارد که در فضای دوستانه با یکدیگر ارتباط برقرار کنیم و ضمن خلق مجسمه، درباره مجسمه سازی صحبت کنیم و با هم کمک کنیم که لطافت و حس دلپذیری از زندگی در جهان پراکنده شود.

این هنرمند مجسمه ساز افزود: اتفاق خوشایند دیگری که در سمپوزیوم مجسمه سازی رخ می دهد، این است که با مردم ارتباط برقرار می کنیم و در این ارتباط است دیدگاه من مجسمه ساز و مردم وسعت پیدا می کند.

قرعه فنی زاده به نام حسین قره باغی بود اما ...

وی درباره پرویز فنی زاده که ساخت پرتره اش برعهده او گذاشته شده گفت: پس از قرعه کشی و اعلام اسامی شخصیت هایی که قرار بود در سمپوزیوم پرتره آن ها ساخته شود، متوجه شدم که ساخت پرتره پرویز فنی زاده به دوست هنرمندم رضا قره باغی سپرده شده و با توجه به علاقه ام به پرویز فنی زاده، از قره باغی خواهش کردم که ساخت پرتره او را به من بسپارد و قره باغی هم قبول کرد. حتی اگر در سمپوزیوم مفاخر امکان ساختن پرتره پرویز فنی زاده برایم فراهم نمی شد، خودم قصد داشتم که پرتره او را بسازم.

این مجسمه ساز افزود: من به پرویز فنی زاده دلبستگی و علاقه خاصی دارم.او بی شک یکی از بهترین بازیگران ایران بود و در هر نقشی که بازی می کرد خوش می درخشید. او در فاصله 20 سال فعالیت هنری در بیش از 19 فیلم سینمایی و ۷۰ نمایش، از جمله پهلوان اکبر می‌میرد، ایفای نقش می کرد. فنی زاده پس از بازی در دو سریال تلویزیونی سلطان صاحبقران و دایی‌جان ناپلئون، در میان نسل های مختلف به محبوبیت دست پیدا کرد و با این که قریب به 40 سال از درگذشتش می گذرد، او همچنان یکی از محبوب ترین بازیگران تاریخ سینما و تئاتر ایران به شمار می رود.

هورسان ادامه داد: من نخستین بار با پرویز فنی زاده به واسطه نقش «مش قاسم» در سریال دایی جان ناپلئون آشنا شدم. او هنرمند بسیار قدرتمند و با انرژی بود . او در طول فعالیت 20 ساله هنری اش، نقش های متفاوت و متعددی را بازی کرده و هیچ یک از این نقش ها به هم شباهتی ندارند. هر بار که او نقشی را بازی می کرد، گویی آن نقش را زندگی می کرد و من بیننده هرگز احساس نمی کردم که او نقش بازی می کند چون برایم بسیار باور پذیر است.

فنی زاده را از روی عکسی از دهه پنجاه می سازم

او ادامه داد: من در سمپوزیوم قصد دارم که پرویز فنی زاده را بر اساس یکی از عکس هایش در دهه 50 بسازم و تمام تلاشم را می کنم که پرتره خوبی از این هنرمند به نام خلق کنم.

شایان ذکر است کامبیز هورسان متولد 1348 کرمانشاه، فارغ التحصیل کار‌شناسی مجسمه سازی از دانشگاه تهران است. او در بینال اول و دوم شهری، سه دوره سمپوزیوم سنگ تهران حضور داشته است.هورسان تاکنون بیش از 11 مجسمه شهری ساخته است. مجسمه های او در نمایشگاه های گروهی متعددی به نمایش درآمده اند. او همچنین طراحی صحنه سریال و مسابقات مختلف تلویزیونی پلاک چهارده، حرف تو حرف ، در دست گلی دارم و بزرگ مردان کوچک را برعهده داشته است.