احسان خانمحمدی از ویژگی های فضای گروتسک نمایش بازرس هاند واقعی و معایب سلبریتی پروری در فضای تئاتر گفت.

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج، از حدود یک هفته پیش، نمایش « بازرس هاند واقعی » به کارگردانی شهاب بهرامی در تماشاخانه مهرگان به روی صحنه رفته که بر گرفته از متن نمایشنامه ای به همین نام و به نویسندگی تام استوپارد است.

بر همین اساس با احسان خانمحمدی که این شب ها با ایفای نقش سیمون گاسکوئین در نمایش بازرس هاند واقعی، به روی صحنه می رود به گفتگو نشسته ایم که مشروح آن را در ادامه می خوانید:

احسان خانمحمدی بازیگر نمایش بازرس هاند واقعی

تمرین کم باری شخصیتی آشنا

این بازیگر، دارای مدرک فوق لیسانس مهندسی مکانیک از دانشگاه علم و صنعت است. وی که نزدیک به 7 سال است که تئاتر را به صورت تجربی بازی می کند؛ در مورد مدت زمان اندک تمرین خود با این گروه، بیان داشت: از زمان حضور من در گروه، تا زمان اجرا تقریباً یک هفته می گذرد و خیلی فرصت تجزیه و تحلیل متن را نداشتم؛ ولی در جلسه ای که با کارگردان پیرامون نقش و همچنین انتظارات وی داشتم، به این نتیجه رسیدم که بازی در این نقش چقدر به ویژگی شخصیتی من نزدیک است و چقدر در طول زندگی این کاراکتر را تجربه کرده ام.

وی ادامه داد: روند رسیدن به شخصیت سیمون گاسکوئین خیلی سخت است و سعی کردم تا تمرکز خودم را بیشتر روی میزانسن ها و دیالوگ ها بگذارم که در شب دوم اجرا، این اتفاق افتاد و اوج کاراکتر این شخصیت را در نمایش شاهد بودیم. البته فکر می کنم قدری این شخصیت هنوز خام است و امیدوارم که تا شب های آتی این امر محقق شود.

احسان خانمحمدی بازیگر نمایش بازرس هاند واقعی

متن قوی و کارگردانی خوب

خانمحمدی یکی از ویژگی های نمایش بازرس هاند واقعی را برخورداری از متنی قوی دانست که همراه با کارگردانی خوب شهاب بهرامی توانسته موفق ظاهر شود و در این خصوص گفت: کمتر کارگردانی جرأت می کند که اجرایی با سبک و سیاق آن چیزی که ما در نمایش بازرس هاند واقعی شاهد هستیم را تجربه کند؛ و به نوعی کارگردان با بردن این متن به سمت فضای گروتسک و همچنین بازی های روان و استفاده از اکسسوارها و کار گروهی فوق العاده بازیگران باعث شده تا بار محتوایی خوبی از نمایش را با مخاطب در میان بگذاریم.

وی ادامه داد: نو بودن جنس قصه و روایت، و قرار گرفتن در یک فضایی که بیش از هر چیز آن را باید مدیون دراماتورژه شدن کار بدانیم، باعث شده تا مخاطب با نمایشی متفاوت روبرو شود که امیدوارم با تماشای آن حس خوبی را به دست آورد. البته حسی که بعضی مخاطبان از کار داشتند کاملا متفاوت از هم بوده است.

مخاطبان غیر تئاتری تنها به تفریح می اندیشند

وی به کاهش مخاطبان تئاتر و ضعیف بودن محتوای کارهای تولیدی در برخی سالن ها اشاره کرد و اظهار داشت: مُد شده که در برخی سالن ها برای این که مخاطب و نه مخاطب تئاتری بلکه مخاطبانی که بیشتر به دنبال تفریح هستند را جذب کنند؛ به سراغ استفاده از بازیگران مطرح سینما و تلویزیون روی می آورند و این قصه تا جایی پیش رفته که امروزه خیلی از این بازیگران، با پیشنهادهای مالی بسیار بالایی حضور در تئاتر را تجربه می کنند. در حالی که به قول قدیمی ها خیلی خاک صحنه نخوردند و درک درستی از مخاطب تئاتر و بازی زنده ندارند.

احسان خانمحمدی بازیگر نمایش بازرس هاند واقعی

قهر تماشاگران تئاتر در صورت تداوم بازی ضعیف سلبریتی ها

 این بازیگر تئاتر ادامه داد: گاهی در برخی «نمایش های سلبریتی محور» می بینیم که متن خوبی ندارند و حتی بازی قابل قبولی هم از بازیگران آن شاهد نیستیم؛ بطوریکه این مهم باعث می شود مخاطب با خاطره ای بد سالن را ترک کند و اگر همین رویه ادامه داشته باشد، در آینده شاهد قهر مخاطب هنری و غیر هنری با صحنه تئاتر هستیم. البته باید بگویم در میان نمایش هایی که به روی صحنه می رود، بعضی کارها را می بینیم که حتی یک چهره هم ندارند اما از فروش خیلی خوبی برخوردارند و از نظر محتوایی هم در حد قابل قبولی ظاهر می شوند و نشان از پرورش نسل جوانی از دانش آموختگان اکادمیک و تجربی تئاتر است که درس خود را خوب پس دادند.

احسان خانمحمدی شکل گیری سالن های خصوصی و توجه به بیزینس که مورد توجه مدیران سالن ها است را باعث تغییر رویه از فضای هنری تئاترها به سمت «تئاترهای مشتری محور» عنوان کرد و اظهار داشت: این موضوع که بیش از هر چیز به «سلبریتی پروری» در حوزه تئاتر منجر شده است باعث شده تا کمتر توجهی به متن نمایش، نام کارگردان و تمرین هایی که گروه ماه ها برای آن انجام داده است، شود.

توهم بزرگ بی گناه بودن

گفتنی است؛ این نمایش نامه ماجرای دو منتقد را روایت می کند که به تماشای یک داستان معمایی، جنایی و پلیسی نشسته اند تا درباره آن مقاله ای بنویسند اما در طول اجراء نمایش هر دو به سمت کمدی کشیده می شوند و در مسیر اتفاقات نمایش قرار می گیرند. داستان انسانی که در زندگی دچار توهماتی ست که بزرگترین آن توهم بیگناهی است و به دلیل همین به خود اجازه میدهد که هرکاری را انجام دهد. 

در این نمایش با شوخی های پی در پی و منظری هجو آمیز به جهان نمایشی و در هم آمیختن مرزهای صحنه و جایگاه تماشاگران روبرو هستیم.

این نمایش از تاریخ 19 تا 29 خرداد از ساعت 21 و به مدت 60 دقیقه پذیرای علاقمندان است که برای تماشای آن، می توانند به تماشاخانه مهرگان به نشانی خیابان انقلاب نرسیده به پل کالج ،خیابان خارک، بن بست اول مراجعه نمایند.