در روز هفتم محرم عبدالله بن زیاد دستور داد اجازه نوشیدن حتى قطره‌ اى آب را به امام ندهد هم چنین این روز به نام حضرت علی اصغر نام گذاری شده است.

به گزارش خبرگزاری موج، در روز هفتم محرم  عبدالله بن زیاد در نامه ‌اى که به عمر بن سعد فرستاد، به او دستور داد تا با سپاهیان خود بین امام حسین و اصحابش و آب فرات فاصله ایجاد کند و اجازه نوشیدن حتى قطره‌ اى آب را به امام ندهد ، همانگونه که از دادن آب به عثمان بن عفان خوددارى شد !

عمر بن سعد نیز فوراً عمر بن حجاج را با پانصد سوار در کنار شریعه فرات مستقر کرد و مانع دسترسى امام حسین و یارانش به آب شدند ، و این رفتار غیر انسانى سه روز قبل از شهادت امام حسین علیه ‌السلام صورت گرفت . در این هنگام مردى به نام عبد الله بن حصین ازدى که از قبیله بجیله بود فریاد برداشت که : اى حسین ! این آب را دیگر بسان رنگ آسمانى نخواهى دید ! به خدا سوگند که قطره ‌اى از آن را نخواهى آشامید تا از عطش جان دهى !

امام حسین علیه ‌السلام فرمود : خدایا او را از تشنگى بکش و هرگز او را مشمول رحمت خود قرار مده !

حمید بن مسلم مى‌ گوید : به خدا سوگند که پس از این گفتگو به دیدار او رفتم در حالى که بیمار بود ، قسم به آن خدایى که جز او پروردگارى نیست ، دیدم که عبدالله بن حصین آنقدر آب مى ‌آشامید تا شکمش بالا مى ‌آمد ، و آن را بالا مى ‌آورد ! و باز فریاد مى ‌زد : العطش ! باز آب مى ‌خورد تا شکمش آماس مى‌ کرد ولى سیراب نمى‌ شد ! و چنین بود تا جان داد .

نام گذاری شب هفتم محرم به نام حضرت علی اصغر (ع)

علی اصغر(ع) فرزند کوچک امام حسین(ع) و حضرت رباب دختر امرءالقیس است که با تیر سه شعبة حرمله بن کاهل اسدی به شهادت رسید. مصیبت علی اصغر(ع) برای حسین(ع) جان فرسا بود چنان که گریست و به خداوند عرض کرد: خدایا خودت میان ما و این قوم داوری کن. آنان ما را فرا خواندند تا یاری کنند ولی برای کشتن ما کمر بسته اند. در این لحظه ندایی از آسمان رسید که: ای حسین(ع) در اندیشه اصغر(ع) مباش، هم اکنون دایه ای در بهشت برای شیر دادن به او آماده است. شب هفتم، شب رضاست. حسین(ع) بهترین الگوی پایداری و رضآیت است. او پس از تحمل شهادت همه یاران و جوانانش، کودک شیرخوار خود را به میدان آورد. هنگامی که علی اصغر نیز فدا شد بر قضای الهی گردن نهاد و خطاب به خداوند گفت: ای خدا! چون تو این صحنه ها را می بینی تحمل این مصیبت ها بر من آسان می شود.