انتخاب ۵ ایالت برای اجرای طرح مدیریت پسماند هستهای در آمریکا
بر اساس گزارش رسانه آمریکایی دولت دونالد ترامپ پنج ایالت این کشور را به عنوان نامزد پذیرش زبالههای هستهای که یک معضل دیرینه مربوط به صنعت تولید برق هستهای است، برگزیده است.
، وبگاه هیل گزارش داد که وزارت انرژی ایالات متحده اعلام کرده با پنج ایالت شامل یوتا، تنسی، اوکلاهما، لوئیزیانا و آیداهو یادداشتهای تفامی را بر سر بررسی امکان انبارسازی زبالههای هستهای در این ایالات امضا کرده است.
به گزارش این رسانه آمریکایی، دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده اوایل سال جاری میلادی از قصد خود برای اجرای سریع طرحی به منظور ساخت تاسیسات جدید انبارسازی زبالههای هستهای خبر داده و در این راستا گفته بود که امید دارد «در چارچوب زمانی سال ۲۰۲۷ اولین مورد از این تاسیسات بر خط شوند.»
کریس رایت، وزیر انرژی ایالات متحده در بیانیهای مکتوب اعلام داشت: «خوشحالم که اعلام کنم وزارت انرژی آمریکا بعد از بررسی ۲۸ درخواستی که از سوی ۲۶ ایالت تسلیم شد، پنج نامزد اولیه را به منظور بررسی احداث مجتمعهای نوآوری در چرخههای عمر مواد هستهای انتخاب کرده است.»
او ادعا کرد این طرح «برای به راه انداختن رنسانس هستهای آمریکا حیاتی است.»
رسانه آمریکایی مینویسد صنعت انرژی هستهای به عنوان یک صنعت تولید برق سازگار با محیط زیست بسیار مورد حمایت هر دو حزب اصلی این کشور بوده اما بزرگترین معضل آن مدیریت پسماندهای سوخت هستهای است.
کنگره آمریکا در سال ۱۹۸۷، منطقهای در ایالت نوادا به نام کوه یوکا را بهعنوان سایت بالقوه ذخیرهسازی پسماند هستهای انتخاب کرد، اما این پروژه در سطح محلی با مخالفتهای قابلتوجهی روبهرو شد.
دولت ترامپ اعلام کرده قصد دارد ظرفیت انرژی هستهای کشور را تا سال ۲۰۵۰ چهار برابر کند.
در حالی که دولت ایالات متحده با شتابی چشمگیر، برنامههای توسعهی انرژی هستهای خود را تا افق ۲۰۵۰ دنبال میکند و حتی برای حل معضل دیرینه سوخت مصرفشده، پروژههایی نظیر احداث مجتمعهای نوآوری در چرخهی عمر مواد هستهای را کلید زده است، اما در سوی دیگر میدان، زبانی کاملاً متفاوت در قبال جمهوری اسلامی ایران به کار میگیرد.
واشنگتن که در داخل از حمایت فراحزبی برای گسترش نیروگاههای اتمی بهرهمند است و علیرغم مخالفتهای محلی با طرحهایی نظیر سایت یوکا ماونتین، همچنان بر افزایش چهار برابری ظرفیت هستهای خود پافشاری میکند، در عرصه بینالمللی، رویکردی یکسویه و زورگویانه در پیش گرفته است.
سؤال اساسی اینجاست که چگونه کشوری که خود در صدد بهرهبرداری حداکثری از انرژی صلحآمیز هستهای است، میتواند حق مسلم ایران را برای دستیابی به این فناوری پیشرفته، آن هم در چارچوب معاهدات بینالمللی و تحت نظارت آژانس، نادیده بگیرد و با فشارهای تحریمی و سیاسی مانع از پیشرفت دانشمندان ایرانی شود؟
ارسال نظر