محسن ایزدخواه از کارشناسان حوزه تامین اجتماعی که خود سابق بر این جز معاونان ارشد این سازمان معظم کشوری بوده، در مصاحبه ای که طی یکی دو روز اخیر با روزنامه شرق داشته و با عنوان «شطرنج در شستا» منتشر شده ، ایراداتی را به ساختار تامین اجتماعی و خصوصا شستا وارد کرده است که بسیار قابل توجه است.

به گزارش خبرگزاری موج، محسن ایزدخواه  از کارشناسان حوزه تامین اجتماعی که خود سابق بر این جز معاونان ارشد این سازمان معظم کشوری بوده، در مصاحبه ای که طی یکی دو روز اخیر با روزنامه شرق داشته و با عنوان «شطرنج در شستا» منتشر شده ، ایراداتی را به ساختار تامین اجتماعی و خصوصا شستا وارد کرده است که بسیار قابل توجه است.

 قابل توجه بودن این ایرادات نه از بابت درستی یا غلطی آنها که بیشتر بابت ضمیر مرجع این ایرادات است. همانطور که بارها نیز خود جناب ایزدخواه در این مصاحبه عنوان کرده، ریشه مشکلاتی که امروزه در تامین اجتماعی و شستا وجود دارد به گذشته برمی گردد. همان گذشته ای که ایشان هم جز مدیران و معاونان ارشد تامین اجتماعی بودند. لذا باید پرسید جناب ایزدخواه از کدام شطرنج در شستا صحبت می کنند؟

در بازی شطرنج، قانونی هست که می گوید اگر سرباز بتواند به آخرین خانه رقیب برسد، می تواند جایش را به وزیری که بیرون رفته بدهد و خودش وزیر شود. به عبارت دیگر، در این بازی آنچنان برای تلاش یک سرباز ارزش قائل شده اند که حاضرند حضور او در آخرین سنگر را به مثابه وزارت وی بدانند. که قطعا این تبدیل و وزیر شدن، به مذاق وزرای قدیمی که از بازی بیرون رفته یا نرفته اند اما نتیجه عملکردشان برای سال های بعد هم باقی مانده، چندان دلنشین نخواهد بود.

به نظر می رسد نسبت دادن این ایرادات به آنچه در شرایط فعلی اتفاق می افتد، بیشتر از آنکه به شطرنج ارتباط پیدا کند، به بازی مار و پله مربوط باشد. همیشه یک مار در آخرین خانه این بازی به انتظار نشسته و خیلی ها را که سودای وزیر شدن دارند، در آخرین لحظات نیش می زند و به ابتدایی ترین مراحل بازی می کشاند. شاید این بازی که جناب ایزدخواه به آن اشاره کرده، شطرنج نباشد بلکه مار و پله باشد.

مار این بازی که عملکرد ماست، در آن لحظه که فکرش را نمی کنیم طوری زمین مان می زند که فقط برای توجیه خویشتن، دیگران را متهم می کنیم. اتهاماتی درست که خودمان متهم ردیف اولش هستیم، نه سربازانی که با تلاش خود شاه شده اند و یا آنهایی که تلویحا قصد داشتیم با این اتهامات، نیش شان بزنیم و از بازی بیرون شان کنیم.

بد نیست این را هم بدانیم سربازی که با لیاقت وزیر می شود هرگز ادعای شاهی ندارد و همیشه سرباز است حتی اگر در مسند شاهی نشسته باشد. اما خود بزرگ بینانی که به اشتباه خود را شاه می پندارند در صدد تخریب سربازان گمنام این مرز و بوم هستند.