بروز رفتارهای ضد ارزشی و ضد فرهنگی در خارج از مستطیل سبز از سوی کسانی که به نوعی الگوی جوانان این مرز و بوم هستند، نشانه بی تدبیری و کم توجهی به مقوله فرهنگ در فوتبال است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری موج، با نواخته شدن پایان سوت بازی های لیگ برتر فوتبال در ۲۴ اردیبهشت، لیگ برتر فوتبال با تمام حواشی و فراز و فرودهایش به پایان رسید. با شادی و غم هایی که نه تنها فوتبال ایران را که گاه جامعه غیر ورزشی ما را هم تحت تاثیر خود قرار داد. از مرگ ناگهانی هادی نوروزی، کاپیتان با اخلاق پرسپولیس، تا مرگ مهرداد اولادی و انتخاب رئیس جدید فدراسیون فوتبال و... . این روزها فوتبال باشگاهی ایران در تعطیلات است و باشگاه ها در مسیر انتخاب بازیکن های جدید برای بهبود و برطرف کردن نقاط ضعف تیمی خود هستند. نکته مهم در این مورد این است که گویا قرار نیست قبل از شروع مسابقات هم فرهنگ ورزشی؛ به ویژه فوتبالی در این رشته نهادینه شود. هجمه به مسوولان بلند پایه ورزشی، حمله به مدیران مسوول برخی تیم ها از سوی هواداران، حتی رجزخوانی برخی سرمربیان تیم ها در راه گزینش بازیکن مورد نظر و نیز اعمال نفوذ بیش از حد لیدرهای برخی تیم ها به هیات مدیره تنها گوشه ای از آشفته بازار فوتبال ایران در فصل نقل و انتقالات است. بروز رفتارهای ضد ارزشی و ضد فرهنگی در خارج از مستطیل سبز از سوی کسانی که به نوعی الگوی جوانان این مرز و بوم هستند، نشانه بی تدبیری و کم توجهی به مقوله فرهنگ در فوتبال است. اتهام پرسپولیسی بودن وزیر ورزش و جوانان و نیز حمله به اتومبیل طاهری، مدیر عامل پرسپولیس، آشفته بازار نقل و انتقالات بازیکنان از سوی مدیران برخی باشگاه ها و تهمت و افتراهایی که در این زمینه ها نثار هم می کنند، همان ضد فرهنگی بودن این رشته مردمی خارج از مستطیل سبز است که این بار پیش از شروع بازی ها نگاه ها را به خود معطوف کرده است. مستطیلی که قرار است تا دو ماه دیگر شاهد آغاز دوباره خود باشد و بی شک همین ناهنجارهای پیش از آغاز آن می تواند زمینه ها را برای ناهنجاری های برخی تماشاگران تیم ها آماده سازد و این خود شروع بحران فرهنگی در این رشته پرطرفدار و مردمی است. از سوی دیگر قرار است دیدارهای تیم ملی فوتبال نیز در مسیر راهیابی به جام جهانی هم در ایران برگزار شود که اگر شاهد چنین ناهنجاری هایی در این سطح هم باشیم، قطعا عواقب جبران ناپذیری را برای فوتبال ملی ما در پی خواهد داشت که در گذشته هم فوتبال ما از این ناهنجاری های داخلی از سوی مسوولان ای اف سی مورد مواخذه نیز قرار گرفته و ضربه خورده است. به هر روی گویی قرار نیست فوتبال ایران چه در مستطیل سبز و چه در خارج آن ساحل آرامشی به خود ببیند؛ چرا که رسیدن به این ساحل آرامش عزم فردی، گروهی و حتی ملی می طلبد که متاسفانه چنین عزمی در میان رده های مختلف فوتبالی ایران دیده نمی شود.