هیات مدیره بنیاد رادی دهم مهرماه با انتشار پیامی، هفتادونهمین زادروز استاد اکبر رادی را تبریک گفت.

به گزارش خبرگزاری موج، هیات مدیره بنیاد رادی طی پیامی زادروز استاد اکبر رادی را به او تبریک گفت.

متن پیام به شرح زیر است:

دهم مهرماه سال ۱۳۱۸ اکبر رادی رشت را، ایران را و جهان نمایش‌نامه نویسی فارسی را به ظهور خود آراست. ۶۸ سال با نجابت و خلاقیت زیست و معصومانه و محترمانه هم آسمانی شد.

اکنون یازده سال است که ایران، اکبر رادی ندارد. یازده سال است که ادبیات نمایشی فارسی، یکی از قلل شامخ و استوار نویسندگی خود را در آسمان‌ها می‌جوید و یازده سال است که دلتنگیِ حضورش در فضاهای هنری کشور بازتاب دارد. با این وجود، بیش از نیم قرن است که "حضور" پررنگ او را احساس می‌کنیم، و با دو دیده دیدیم که او "مرد نکونام" تئاتر ایران است که به اعتبار همین نکونامی و اجتهاد حضرت سعدی، "نمیرد هرگز".

 امتداد حیات او را از این پس در خوانش و اجرای آثارش خواهیم دید و زادروز معنوی او را همواره پاس خواهیم داشت. تولد او، تولد نجابت و مهربانی است؛ آن چه جامعه ما بدان سخت محتاج است. درود بر او که آمدنش به تئاتر ایران بسیار افزود؛ و چون اویی را رفتن نیست.

حمیده بانو عنقا (همسر رادی)، فریندخت زاهدی، آرش رادی، هادی مرزبان،  فرامرز طالبی، بهروز محمودی بختیاری، شهرام کرمی و بهزاد صدیقی اعضای این هیات مدیره هستند.

زنده‌یاد اکبر رادی که به عنوان یکی از بزرگترین نمایش‌نامه نویسان ایران‌ شناخته می‌شود، نگارش داستان‌های بلند «افسانه دریا» و«مسخره» 1336، را در کارنامه کاری خود ثبت کرد.

او پس از آن نمایشنامه «از دست رفته» (چاپ نشده) 1337، داستان «باران» و «جاده» مجله «اطلاعات‌ جوانان»؛ 1338، داستان‌ «سوءتفاهم» هفته نامه فردوسی؛ 1339، داستان «کوچه»1339 ، نمایشنامه «مسافران ومرگ در پاییز» چاپ در مجله «پیام نوین»1344 را به نگارش درآورد.

نمایشنامه «روزنه آبی» او در سال 1341 به کارگردانی «‌شاهین سرکیسیان» بر صحنه رفت و پس از آن فعالیت خود را با نوشتن نمایشنامه‌های «مرگ در پاییز» 1349 به کارگردانی «عباس جوانمرد» تهران، چاپ مجموعه داستان «جاده» 1349، نمایشنامه‌ی «ارثیه ایرانی» 1347 ،نمایشنامه «افول»1343، نمایشنامه «صیادان» و از دیگر نمایشنامه‌های او می‌توان از «لبخند باشکوه آقای گیل»، «در مه بخوان»، «آهسته با گل سرخ»، «منجی در صبح نمناک»، «هاملت با سالاد فصل»، «آمیز قلمدون»، «شب روی سنگ‌فرش خیس»،«آهنگهای شکلاتی»، «پایین گذر سقاخانه»، «خانمچه و مهتابی» و... ادامه داد.

اکبر رادی 5 دی ماه سال 86 بر اثر عوارض ناشی سرطان از دنیا رفت.