درک والکوت شاعر و نمایشنامه‌نویس کاراییبی و برنده نوبل ادبیات در 87 سالگی درگذشت.

به گزارش خبرگزاری موج به نقل از نیویورک تایمز، درک والکوت شاعر استعاره‌ها که زیبایی‌های فیزیکی کاراییب را در آثارش منعکس می‌کرد و میراث‌دار دوران استعماری و پیچیدگی زندگی و نویسندگی در دو جهان فرهنگی بود، و به همین دلیل جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرده بود، دیروز در منزلش در سنت لوسیا درگذشت.

ناشر وی «فارار، استراوس اند گیروکس» با تایید این خبر، دلیلی برای درگذشت وی ارایه نکرد، اما ذکر کرد وی این اواخر از نظر سلامتی دچار مشکل شده بود.

این شاعر در اشعارش از سواحل سفید کاراییب و میراث چند فرهنگی خود بهره می‌برد و مجموعه آثارش الهام‌بخش شاعران ژانرهای مختلف از شعرهای کوتاه تا حماسی و اسطوره‌ای بود.

با انتشار مجموعه «در شبی سبز» در سال 1962 منتقدان و شاعران و از جمله رابرت لوول زبان به تحسین این صدای جدید در ادبیات کاراییب گشودند.

با این حال او وقتی یک نوجوان بود نخستین مجموعه شعری‌اش را منتشر کرده بود و بعد از فارغ التحصیلی در سطحی دیگر به سرودن شعر پرداخت.

وی که سال 1930 در کاستریس شهری بندری در جزیره سن‌لوسیا متولد شد خیلی زود پدرش را از دست داد و در کنار مادرش که معلم مدرسه بود بزرگ شد. از آنجا که هم پدر و هم مادر وی حاصل ازدواجی مختلط بودند، والکوت با فرهنگ‌های مختلف رشد کرد و به وجوه مختلف فرهنگ کاراییب علاقه‌مند شد.

وی در زمینه ادبیات انگلیسی آموزش دید و نخستین شعرش را وقتی 14 سال داشت در روزنامه‌ای محلی منتشر کرد. وی در دانشگاه جاماییکا در رشته ادبیات فرانسوی، لاتین و اسپانیایی تحصیل کرد و کارش را با نوشتن نمایشنامه‌ شروع کرد. نخستین نمایشنامه وی درباره رهبر انقلاب هاییتی بود که سال 1950 در سن لوسیا به صحنه رفت.

پس از کسب مدرک لیسانس وی مدتی به عنوان آموزگار کار کرد و در عین حال به نوشتن نمایشنامه و شعر ادامه داد. نمایشنامه‌های «دریا در دافین» و «یون» به صورت مسجع نوشته شدند و در سال 1954 در ترینیداد به صحنه رفتند. «تی-جین و برادرانش» که بازگویی ادبیات عامه ترینیدادی بود نیز سال 1958 به صحنه رفت.

والکوت سپس در نیویورک در رشته کارگردانی تحصیل کرد و در زادگاهش یک کمپانی تولید تئاتر به راه انداخت. «رویاپردازی در کوهستان میمون» مشهورترین نمایشنامه وی است که سال 1971 در برادوی به صحنه رفت.

وی سال 1962 با انتشار «در شبی سبز» توجه منتقدان آمریکایی و بریتانیایی را به خود جلب کرد و پس از آن با انتشار هر مجموعه شعری همین استقبال از آثارش به عمل آمد. «اشعار منتخب» در سال ۱۹۶۴، «رانده شده» در سال ۱۹۶۹، «خلیج» در سال 1970 و «انگورهای دریایی» در سال 1976 از جمله این مجموعه‌ها هستند.

عضویت در کانال تلگرامی خبرگزاری موج