کیوان امجدیان گفت: افرادی که از بدنه مدیریت سینمایی نزدیک به جریان متنفذ دهه ۶۰ بودند قرار بود مهمترین منتقدان جشنواره فیلم فجر باشند.

به گزارش خبرگزاری موج، برنامه تلویزیونی «شهر فرنگ» با حضور دو منتقد به جشنواره سی و پنجم فیلم فجر و حاشیه‌های آن پرداخت در این برنامه کیوان امجدیان و  پوریا ذوالفقاری منتقدان سینما در برنامه شهرفرنگ حاضر شدند.

پوریا ذوالفقاری گفت: فیلم فجر یک میراث ارزشمند است و بسیاری از کشورها آرزوی داشتن یک چنین جشنواره صاحب هویت و اثر گذار را دارند، در حال حاضر مراقبت از فجر وظیفه همگان است.

جشنواره فجر میراث مهم انقلاب است

او گفت: به نظر می رسید که در این دوره برخی از فیلمنامه نویسان سنگ برخی از فیلمها را به سینه می زدند که واقعا اینطور نبوده است. جشنواره فیلم فجر یک میراث مهم برای انقلاب است، در جشنواره فجر امسال پوستری انتخاب شد که واقعا عجیب بود زیرا عکس مرحوم حاتمی پوستر 35 فیلم فجر شده بوده که اتفاقا ایشان هرگز کاندیدای سیمرغ نشده بود.

لیست داوران همه را متعجب کرد

ذوالفقاری افزود: فیلم فجر استعدادهای زیادی را کشف و به جامعه سینما معرفی کرده است، امسال به نظر می رسید که نگاه نکته بین فجر در حال فراموشی است که باید به این نکته توجه ویژه ای شود. به نظر من محمدرضا هنرمند و ایرج رامین فر برای اعتبار هر جشنواره ای کافی هستند و هیئت داوران قوی بودند اگرچه در حق آنها هم کوتاهی صورت گرفته است.زمانی سینما گران تولیدات فجر را در فضای ممتاز می دیدند و خود را درگیر توقیفات نمی کردند، فجر هرگز درگیر این حواشی نمی شد که متاسفانه چندسالی است که درگیر این حواشی شده است. لیست اولیه هیئت داوران به خودی خود همه را متعجب کرد و به نظر می رسید که داوری ها کارشناسی شده نبود.اینکه برخی از فیلمها اصلا در فجر توسط هیئت داوران دیده نمی شوند به اعتبار فجر آسیب می زند.

مشکلات را آگراندیسمان می‌کنند

کیوان امجدیان منتقد سینما و دیگر مهمان برنامه در بخش دیگر این برنامه تلویزیونی  گفت: امسال باتوجه به نزدیک بودن جشنواره به یک انتخابات مهم، فکر می‌کنم  نسبتا خوب مدیریت شد تا جشنواره محل رسیدن به مطامع سیاسی جناح‌ها و گروه‌ها نشود و به هر روی این جشنواره هم جشنواره‌ای بود مثل جشنواره های گذشته. با همه نقاط قوت و ضعف آن. این هم که می‌گویند بدترین جشنواره بود و ...فکر می‌کنم صرفا عده ای دارند مشکلات را آگراندیسمان می‌کنند.

منتفذان دهه 60 منتقدان جشنواره شدند

وی درباره چرایی بوجود آمدن این حواشی گفت: چند ماه قبل از جشنواره ، آقای حیدری تصور می‌کرد با منتقدان سنتی خود روبرو خواهد بود. منتقدانی که به واسطه اختلاف مبنایی در نوع نگاه فرهنگی و سیاسی با طیف او از همان ابتدا معلوم بود به مخالفت با این جشنواره برخواهند خواست. اما اینطور نبود. اتفاقا افرادی که از بدنه مدیریت سینمایی نزدیک به جریان متنفذ دهه 60 بودند قرار بود مهمترین منتقدان جشنواره  باشند. جریانی که پیش از جشنواره به شدت به آنها حمله شده بود و حالا می‌خواستند با ضعیف نشان دادن این دوره مدیریتی، وجهه خود را ترمیم کند.

ایجاد توهم مدیریت و راهبری سینما / فضای نقد سالم محدود شد

او افزود: متاسفانه با حرکتی که در سالهای قبل داشتیم حالا دیگر فیلمسازان به دو سیمرغ و 3 سیمرغ قانع نیستند و مدام اعتراض دارند که نه‌امین سیمرغ را چرا ندادند و دهم‌این هم حق ما بود و ...از سوی دیگر بعضی منتقدان باسابقه هم به‌عوض آن‌که به دنبال اصلاح و نقد باشند متاسفانه جایگاه خود را فراموش کردند و تصور کردند هرچه آنها می گویند باید عملی شوند. در نتیجه بجای اینکه منتقد باشند توهم مدیریت و راهبری سینما برای آنها ایجاد شد و در نتیجه فضای نقد سالم، محدود شد. هرجا هم که نقد کم شود، بی اخلاقی زیاد می‌شود و جای آن را می‌گیرد. متاسفانه عملکرد بعضی منتقدان در این جشنواره خوب نبود.

وی همچنین گفت: در نامزدی و داوری اشتباهات و حواشی پیش آمد که البته مسبوق به سابقه است و اینبار آگراندیسمان شد. واقعیت این است که هر تیم داوری دیگری هم می‌آوردند کمی بهتر یا کمی بدتر می‌شد چرا که اصلا ساختار جشنواره و داوری غلط است و باید تغییر کند.

امجدیان درباره ساختار جشنواره فیلم فجر توضیح داد:  ساختار کنونی جشنواره مربوط به زمانی است که ما 40 فیلم در سال تولید می‌کردیم. کلا هم یک یا دو جشنواره بیشتر نداشتیم. اما حالا 200 فیلم در سال تولید می‌کنیم و بیش از 100 جشنواره داریم. طبیعتا دیگر آن ساختار و آن شکل انتخاب و داوری جواب نمی‌دهد. شما هرچقدر هم تلاش کنید، چون ساختار غلط است، باز هم حاشیه ایجاد می شود. حالا وای به حال اینکه عده‌ای هم (ظاهرا همسو) با قصد قبلی برایت شمشیر تیز کرده باشند.

وی افزود: یکی از اشتباهات هیئت داوران این بود که رسانه های رسمی و غیر رسمی را به عنوان یک دشمن قلمداد کردند و حتی در بیانیه هم به آن اشاره کردند و فضا سازی ها را به همین رسانه های غیررسمی نسبت می دادند که اشتباه بود. از سوی دیگر به نظر من در داوری به فیلمی مثل «21 روز بعد» اجحاف شد. فیلم «ویلایی‌ها» آنگونه که باید دیده نشد و بعضی فیلم‌ها مثل «خفگی» یا «سوفی و دیوانه» هم در بعضی بخش‌ها می‌توانستند مطرح شوند که نشدند. اما با تمام این حرفها فکر می‌کنم باوجود اختلاف سلیقه و انتخاب، باید به قانون تمکین کنیم.