گروهی از فیلم‌سازان جوان و نویسندگان سینمایی با انتشار نامه‌ای و راه اندازی کانالی به نام «اعتراض هنروتجربه‌ای به خانه سینما» به ممانعت از داوری فیلم‌های با پروانه ساخت ویدیویی در هجدهمین جشن سینما اعتراض کردند.

به گزارش خبرگزاری موج، این نامه به امضای وحید وکیلی‌فر، علی کریم، وحید مقدسی، شاهین امین، امیر عزیزی، سروش محمدزاده،سمیرا برادری، مرتضا هدایى،کیوان کثیریان کاوه سجادی حسینی، احسان فولادی فرد، بابک کریمى، مونا زاهد، سعید دهقانی، مریم نراقی، کریم لک‌زاده، شیوا ابراهیمى، مسعود امینی تیرانی، عباس غزالی، وحید حاجیلویی، حسین قورچیان، مهرنوش هاشمی صدیق، محمد حمزه‌ای، رضا عبیات، علیرضا امینی، محمدرضا جهان پناه، بهتاش صناعی‌ها، امیر توده روستا، کاوه مظاهری، رضا رزم، مانی پتگر، امیر فرض اللهی، محمدرضا لطفی، آزاده بیزارگیتی، حسن مهدوی، پدرام زرگر، صفی یزدانیان، آزاده موسوی، فریبا رستمی و تنی چند از فیلم‌سازان جوان دیگر این نامه را امضا کرده‌اند و تا لحظه انتشار این خبر ،هم چنان برتعداد این امضاها افزوده می‌شود.
در متن این نامه به همت وحید وکیلی‌فر منتشر شده آمده است: «به نام خدا مدیریت محترم و شورای مرکزی خانه سینما آن زمان که درهای خانه سینما با ارده‌ای سیاسی بسته شد و همگان به یاد داریم، سینماگران کمرِ همت بستند و از حقوقِ حقه ‌ی همکاران‌شان دفاع می‌کردند و از جوری که به هنر روا داشته شده بود دادِ سخن سر می‌دادند و از تقسیمِ عادلانه‌ منابع در میان فیلمسازان می‌گفتند. چه روشن می نمود چشم اندازِ آن روزها که بارقه‌ای از اتحاد را می نمایاند و به این باور رسیده بودیم که این خانه، خانه‌ی ماست و دروازه‌هایش باید به روی هر سینماگری ازهر طیف و باوری گشوده باشد. سرانجام با کوشش‌های بسیار آستانه این خانه از پس ِ رخوت و خمودگی آن روزها گشوده شد و موجی از اُمید و خوش‌بینی را در فضای فرهنگی کشور برانگیخت. در آن روزها و سال‌های سخت، نسلی از سینماگران که هیچ سهمی از منابع مالی‌ دولتی و سایرِ ارگان‌ها نداشتند، شیفته ‌وار و با کوششی جمعی، بی هرچشم ‌داشتی وارد عرصه شدند و توانستند چراغِ سینمای شریف ایران را که توسط بزرگانی روشن شده بود، در مجامعِ بین المللی و فرهنگی همچنان روشن نگاه دارند و افتخاراتی را برای خانواده‌ سینما به ارمغان بیاورند. حالا که با راه‌اندازی‌ گروه هنروتجربه حداقل حقی را که در طولِ سالیان از سینماگران مستقل زایل شده بود به آنها بازگردانده و فیلم‌های مستقل بر پرده‌ سینماها برای هموطنان، اکرانِ عمومی می‌شوند، حلاوت و شوقی را در بین فیلمسازانی که به گونه ای دیگر می‌اندیشند و سینما را از منظری متفاوت می‌نگرند، ایجاد کرده است. اما شیرینی این اتفاقِ خجسته به کامِ ما تلخ شد، نه از سوی دلواپسان و سیاسیوین، که از طرفِ سینماگرانی که امروز بر مسندِ مدیریت صنوف خانه سینما نشسته اند و دل ‌نگرانی‌های عبثرا در پسِ اساسنامه‌ها و آیین‌نامه‌ها پنهان می‌کنند و سعی درفراز کردنِ دیوارها و تنگ کردن دروازه ‌های این خانه را دارند تا هر طور شده مانعِ ورودِ فیلمسازان و سینماگرانِ مستقل شوند، چرا که تنها جرم آنها استقلال‌ شان است و گویی این، بسیاری را نگران کرده است. از همین رو به بهانه ‌های واهی راه را بر دیده شدن فیلم‌ های هنروتجربه در جشنِ خانه سینما مسدود کرده‌اند. حالا اعلام می داریم ما سازندگان و دست اندرکارانِ فیلم‌های اکران شده در گروه هنر و تجربه، حضور در جشن ِخانه سینما همچون تمام فیلم‌های اکران شده در سینما را حق خود می دانیم و انتظار می رود که صنوف محترم سینمایی که بی شک فرد فردشان دل ‌نگران و سینه سوخته این مسلک هستند هم نگاه ‌شان را وسیع ‌تر کنند و در این رستا گامی بردارند و حرمتِ این آثار و صاحبان‌شان را در آیین‌نامه های قابل تغییر نگاه دارند، و یا اینکه از پس قوانین خودنوشته بیرون آیند و به صراحت مخالفتشان را با سینمای مستقل، هنری و تجربی اعلام کنند. یا رومی روم، یا زنگی زنگ. که در این صورت هم این سوال پیش خواهد آمد که ماحصل حضور هر ساله در جشنوار ای کن و…جز چند عکس سلفی چه بوده است؟ چرا در برابرقواعدی که امروز در سینمای دنیا پذیرفته شده است مقاومت می کنید. هر چند که سینمای مستقل ایران هم‌چنان که آغاز شده به حیاتش ادامه خواهد داد و چشم انتظارِ هیچ رای و نظری نخواهد بود و تنها کوشش‌مان به رسمیت شناخته شدن این سینمای شریف است و لاغیر.»