بیش از ۶۴ میلیون نفر در سراسر جهان به بیماری مزمن انسداد ریه ' COPD ' مبتلا هستند بدون آنکه خود از آن با خبر باشند. بر اساس ارزیابی های سازمان جهانی بهداشت(WHO)، سومین عامل مرگ و میر در جهان در سال ۲۰۳۰ بیماری COPD خواهد بود.

به گزارش خبرگزاری موج،از پایگاه اینترنتی دویچه وله، بیماری مزمن انسداد ریه در اثر تنگ شدن مجاری تنفسی و بروز اختلال در کارکرد ریه هنگام بازدم نمود پیدا می کند و نشانه های آن اغلب تنگی نفس، سرفه و ایجاد خلط سینه است. به گفته 'گرهارد سایبرشت' عضو هیات امنای نهاد پژوهش درباره ی بیماری های ریوی، این بیماری قابل درمان نیست اما می توان از پیشرفت سریع آن جلوگیری کرد. تصویر وحشت انگیز مرگ روی پاکت های سیگارمهم ترین عامل ابتلا به این بیماری استعمال دخانیات است. کسانی نیز که در محل کار خود ناگزیر به استنشاق هوای آلوده هستند، اغلب از عوارض COPD رنج می برند. عامل وراثت، در دچارشدن به این گونه آسیب ریوی نقش، مهمی بازی نمی کند. هنگام کشیدن سیگار، نیکوتین و سایر مواد مضر از راه بینی و دهان وارد ریه می شود و می تواند پرزهای مخاط آن را از بین ببرد یا به التهاب و آماس نسج های شش بیانجامد. تنگ شدن مجاری تنفسی و بافت ریوی موسوم به آمفیزم(Lungenemphysem) نیز یکی دیگر از عوارض مصرف سیگار نیکوتین دار است. این عوارض اگر به موقع تشخیص داده شود، تا حدی قابل درمان است. میشائیل بارچوک پزشک داخلی متخصص درمان آسیب های ریوی در شهر اولم آلمان می گوید: مسئله این است که اغلب افرادی که سرفه می کنند یا دچار تنگی نفس نوع COPD هستند، هنگامی به پزشک مراجعه می کنند که بیماری پیشرفت کرده است '. به گفته ی او، در این گونه موارد بسیاری از بافت های ریوی بیمار از بین رفته اند و قابل ترمیم نیستند.جلوگیری از پیشرفت بیماری با ورزش به گفته ی این متخصص، ترک سیگار، استنشاق هوای پاک، استفاده از داروهایی که باعث انبساط بافت های شش و لوله های تنفسی می شود، از جمله شیوه های جلوگیری از گسترش آسیب های ریوی نوع COPD است. بارچوک همچنین گذراندن دوره ها ی 'فراگیری تکنیک های موثر تنفس' را برای این که بیمار بتواند به راحتی نفس بکشد، توصیه می کند. میشائیل بارچوک همچنین معتقد است که فعالیت های ورزشی یکی از راه های مبارزه با گسترش بیماری مزمن انسدادی ریه است. او هشدار می دهد که ترس از دچار شدن به تنگی نفس نباید از میزان فعالیت های بدنی بیمار بکاهد. به اعتقاد این پزشک، کمبود حرکت اغلب به وخیم تر شدن وضعیت شش ها می انجامد: بی حرکتی باعث آب شدن و کاهش قدرت ماهیچه ها می شود. در نتیجه بدن توانایی های خود را از دست می دهد. این امر به نوبه ی خود سبب اخلال در کارکرد ریه می شود. نوع حاد بیماری COPD، بالا رفتن میزان تپش قلب را هم به همراه دارد.