دو کشور کره شمالی و کره جنوبی هر چند دارای یک زبان و فرهنگ هستند ولی با دو سپهر سیاسی متفاوت اداره می شوند. شبه جزیره کره با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم به دو بخش تقسیم که بخش شمالی نصیب مسکو و بخش جنوبی سهم واشنگتن شد.

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری موج، با این تقسیم بندی، کره شمالی عضو بلوک شرق سابق و همسایه جنوبی او به طیف حکومت های غربگرا پیوست. دو کره همواره بر حاکمیت کل شبه جزیره کره تاکیدداشتند و همین اختلاف نظر، وقوع یک جنگ دو ساله را با نام " جنگ کره " در سال ۱۹۵۰ بهمراه داشت که در سال ۱۹۵۲ با آتش بس پایان یافت ولی اختلافات و جنگ لفظی میان پیونگ یانگ و سئول همواره ادامه دارد. برخی کارشناسان معتقدند که کره شمالی با توجه بیشتر داشتن به اقتصاد دستوری و توجه به افزایش تجهیزات نظامی و تامین مالی نیروهای ارتش و در واقع نوعی حکومت داری در قالب حکومت دفاع ملی استوار است. شبکه رادیویی فرانس انترناسیونال در گزارشی با عنوان " در یک طرف برنج زیاد است و در یک طرف به اندازه نیاز نیست: پارادوکشی در شبه جزیره کره "، نوشت: مردم کره جنوبی بیش از پیش با کمبود برنج به عنوان ماده اصلی غذایی خود مواجه هستند به گونه ای که طی ۳۰ سال گذشته میزان مصرف برنج در این کشور طی ۳۰ سال گذشته به نصف کاهش یافته است. بر اساس ارزیابی انجام شده توسط دولت کره جنوبی که هفته گذشته منتشر شده است، این کشور با کاهش کشت و تولید این قلم کشاورزی مواجه است و تنها می تواند انبارهای خود را جواب دهد ولی با این وجود همسایه شمالی او یعنی کره شمالی به شدت از کمبود برنج دست و پنجه نرم می کند. فرانس انترناسیونال در ادامه این گزارش نوشت: کاهش میزان مصرف برنج و کشت آن نیز به دلیل تغییر ذائقه مردم این کشور می باشد و می توان گفت که ذائقه مردم کره جنوبی غربی شده و با توجه به رشد اقتصادی که دارد تنوع سفره غذایی مردم نیز تغییر کرده است. بر آوردها نشان می دهد که مصرف سرانه برنج در کره جنوبی ۶۳ کیلوگرم در سال و به عبارتی ۲ پیمانه در روز است که در واقع نصف مصرف مردم این کشور در ۳۰ سال پیش می باشد و در همین حال در کره شمالی که ادرهای بازار برنجش از سوی سازمان تجارت جهانی بسته است، سالانه بیش از ۴۰۰ هزار تن برنج واردات برنج دارد. این کالا را دارد آنهم به دلیل فشارهای سازمان تخود را به سوی بازار جهانی برنج بسته است،