با وجود تاکید مقامات هندی بر توسعه بندر چابهار ایران و رایزنی های دو کشور، این پروژه هنوز تا اجرایی شدن راه درازی پیش رو دارد و رایزنی های دیپلماتیک زیادی باید درباره آن انجام گیرد.

به گزارش خبرگزاری موج به نقل از پایگاه اینترنتی دی دیپلمات، اکنون که گرد و خاک های سفر تاریخی نارندرا مودی به ایران در ماه می فرونشسته و گمانه زنی های فراوانی درباره اهداف این سفر انجام گرفته است، می توان گفت که سفر مودی به تهران با توجه به سفر هیئت های مختلف دیپلماتیک به ایران پس از گشایش اقتصاد این کشور، تا حدی دیرهنگام بوده است. البته این سفر مهم که با هیئتی بلندپایه صورت گرفت، تا حدی تاخیر رخ داده را جبران کرد. سفر مودی با یک اقدام حاکی از حسن نیت آغاز شد. دهلی نو ابتدا ۷۰۰ میلیون دلار از بدهی های نفتی ایران را پرداخت کرد. در این سفر علاوه بر امضای موافقتنامه چابهار، به منظور توسعه این بندر مهم، موافقتنامه ای نیز بین اکسیم بانک و سازمان بنادر و کشتیرانی ایران امضا شد که بر اساس آن یک خط اعتباری به ارزش بیش از ۱۵۰ میلیون دلار برای این پروژه اختصاص می یابد. اما با وجود همه این ترتیبات مثبت و سازنده، این پروژه هنوز تا اجرایی شدن راه درازی پیش رو دارد و رایزنی های دیپلماتیک زیادی باید درباره آن انجام گیرد. بحث های زیادی درباره منافع استراتژیک توسعه بندر چابهار برای هند انجام گرفته است. اما به نظر می رسد که درباره اهمیت این پروژه برای هند اندکی اغراق گویی شده است. عمده تحلیل ها درباره اهمیت این بندر از نظر استراتژیک برای هند است. تحلیلگران این پروژه را به عنوان عاملی بازدارنده در برابر توسعه بندر گوادر پاکستان که هم اکنون توسط چین اداره می شود، مطرح می کنند. اما ظاهرا بسیاری این نکته را فراموش کرده اند که ایران یکی از هژمون های منطقه ای در غرب آسیاست و هم از نظر اقتصادی و هم از نظر نظامی نیرویی قدرتمند برای دفاع از جایگاه خویش است. به علاوه ایرانی ها بسیار زیرک اند و به شکلی تاکتیکی در جهت خواست های دیپلماتیک خود عمل می کنند. از این منظر ظاهرا تحلیلگران میزان نفوذ هند را بیش از حد واقعی در نظر گرفته اند. مدت کوتاهی پس از سفر مودی، ایرانی ها ایده انحصاری بودن پروژه چابهار برای هند را رد کردند. سفیر ایران در پاکستان گفت، این توافق بین ایران، هند و افغانستان مطمئنا «تمام نشده» و توسعه چابهار «محدود به این سه کشور نیست.» تهران اعلام کرده که از حضور اسلام آباد و پکن در پروژه توسعه بندر چابهار استقبال می کند. برای ایران، آنچه بیش از روابط بهتر با چین اهمیت دارد، حفظ روابط مثبت با پاکستان است که می تواند تاثیر مهمی در فعالیت های آینده هند در ایران داشته باشد.