همه ما مردان زیادی را دیده‌ایم که در مشاغلی که معمولاً اختصاص به بانوان دارد مشغول به کار هستند؛ و حتی گاهی گوی سبقت را از بانوان ربوده‌اند؛ اما کمتر شاهد زنانی بوده‌ایم که در مشاغل سختی همچون جوشکاری که معمولاً از عهده آقایان برمی‌آید، فعالیت داشته باشند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری موج کرمانشاه، پرشنگ مظفریان یکی از بانوان کرمانشاهی است که در رشته جوشکاری به موفقیت‌های چشم‌گیری رسیده و جالب‌تر آنکه در رشته جوشکاری به‌عنوان پژوهشگر برتر معرفی و در مسابقات کشوری در میان مردانی با بیست سال سابقه کار جزو سه نفر برتر بوده است.

او در گفتگو با خبرگزاری موج کرمانشاه، ضمن معرفی خودش، گفت: سی‌وسه‌ساله و اهل روانسر هستم. همه برادرانم در رشته مکانیک مشغول بکارند. همین باعث شد به کار فنی علاقه‌مند شده و در رشته مکانیک با گرایش جوشکاری مشغول فراگیری و تحصیل شوم. ابتدا خانواده‌ام با من مخالفت کردند؛ اما با تلاش پی گیر موفق به دریافت مدرک کاردانی در رفسنجان شده و دوره کارشناسی را در اصفهان و در کنار 80 مرد و یک زن به پایان رساندم. در فرصتی که منتظر نتیجه آزمون کارشناسی ارشد بودم تصمیم گرفتم در کلاس‌های تخصصی نقشه‌کشی صنعتی فنی و حرفه‌ای که به‌صورت رایگان برگزار می‌شد شرکت و کسب مهارت کنم. متوجه شدم در آنجا کارگاهی برای تدریس در رشته جوشکاری وجود دارد که می‌توانم در آنجا به‌عنوان مربی حق‌التدریس مشغول بکار شوم.

وی با اشاره به حمایت بی‌شائبه مدیرکل وقت اداره فنی حرفه‌ای کرمانشاه، ابراز داشت: آقای فرشید امیری که از نخبگان صنعت و مخترع است، مرا به مرکز استان معرفی کرد و با همکاری رئیس مرکز خانم فریده علیخانی شرایط لازم را در اختیار من قراردادند. در سال 90 دوره‌های مختلف بین‌المللی را طی کرده و آزمون‌های مختلفی را پشت سر گذاشتم. تا مهارت‌های لازم را برای تدریس شاگردانم که قرار بود برای شرکت در المپیاد جهانی آماده شوند کسب کنم. مدت شش سال در فنی حرفه‌ای مشغول به کار بودم در این مدت همه مدیران این مرکز سعی داشتند ضمن حمایت از من مرا به مسئولین ذی‌ربط معرفی کنند. حتی برای آموزش وزیر کار، وزیر صنعت و معاونین وزرا مرا به‌عنوان مربی انتخاب کردند.

وی افزود: در سال 96 حکم استخدامی مربیان حق‌التدریس صادر شد. متأسفانه برای من پست خالی وجود نداشت مجبور بودم به‌عنوان کارمند در اداره کار مشغول شوم که هیچ ارتباطی بامهارت و رشته تخصصی من نداشت. یک سال است در این اداره کار می‌کنم بااینکه ازنظر مالی و شرایط کاری در رفاه هستم اما ترجیح می‌دهم به مهارت اصلی خودم برگردم. چراکه معتقدم در این زمینه مفیدتر و خلاق‌تر عمل خواهم کرد.

وی اضافه کرد: اکنون با مدرک کارشناسی ارشد در رشته متالوژی به‌طور افتخاری در دانشگاه صنعتی کرمانشاه تدریس می‌کنم صرفاً به این دلیل که مهارت‌هایی که برایشان زحمت‌کشیده‌ام فراموش نکنم.

در جواب این سؤال که چه اشخاص یا ارگان‌هایی می‌توانند در این مورد به شما کمک کنند گفت: طی صحبتی که با آقای داوود محمدی مدیرکل فنی حرفه‌ای و آقای عزیزی مدیرکل اداره کار داشتم به من قول همکاری و مساعدت دادند. انشالله با حمایت ایشان دوباره بتوانم به رشته تخصصی خودم برگردم. و در کارآفرینی برای جوانان شهرم سهمی داشته باشم. جوانان هنرمندی که می‌توانند با تلفیق هنر و صنعت برای خودشان کسب درآمد کنند.

او با اشاره به مجسمه‌های ضایعاتی در سطح شهر، افزود: اغلب این مجسمه‌های فلزی و ضایعاتی توسط شاگردانم که اکثراً از بین بانوان هستند؛ ساخته‌شده که در گوشه و کنار شهر در میدان‌ها نمونه‌های زیادی از آن‌ها را دیده‌اید. حتی از کشور عراق هم سفارش گرفته‌ایم. همین‌طور ساخت وسایل تزیینی و کاربردی که با فرفورژه ساخته می‌شوند هم ازجمله مواردی ست که بسیار در کارآفرینی می‌توانند نقش داشته باشند. تعدادی از شاگردانم به‌عنوان بازرس جوش آموزش‌دیده‌اند و برای تائید جوشکاری در ساختمان‌ها و مراکز مختلف مجوز صادر می‌کنند که بسیار هم پردرآمد است.

وی در پاسخ به این سؤال که این کار باروحیه‌ی زنانه‌اش سنخیت دارد یا نه گفت: برخلاف تصور عام این کار نیازمند روحیه لطیف و آرام است. ما با حوضچه‌های مذاب در ارتباط هستیم که با کمترین لرزش دست‌به‌هم می‌ریزد همین باعث می‌شود کسانی که در این رشته کار می‌کنند آرام و صبور باشند.

وی در پایان ضمن درخواست کمک از مسئولین و حمایت آن‌ها از کارآفرینان گفت: بااینکه پیشنهادهایی برای کار تخصصی جوشکاری در خارج از کشور داشته‌ام، ترجیح می‌دهم برای مردم و کشور خودم کارکنم. دلم می‌خواهد تمام توانم را بکار بگیرم و در این راستا برای سربلندی وطنم و برای کارآفرینی و حمایت از جوانان وطنم از هیچ تلاشی دریغ نخواهم کرد.