جمعی از اهالی روستای پی زرد بهرام بیگی با حضور در جلوی استانداری کهگیلویه و بویراحمد نسبت به عدم امکانات آب، برق و دیگر مشکلات محل سکونت‌شان اعتراض کردند.

به گزارش خبرگزاری موج از یاسوج، صبح روز چهارشنبه (۱۳ دی‌ماه ۹۶) جمعی از اهالی روستای پی‌زرد بهرام بیگی با حضور در جلوی استانداری کهگیلویه و بویراحمد تجمع و اعتراض کردند، آنها در حالی این کار را انجام دادند که ۲۵ سال پیش به دلیل ریزش کوه مسوولان وقت مصوب کرده بودند که آنها به مکان دیگری جابه‌جا شوند.

مسوولان وقت و فعلی استان کهگیلویه و بویراحمد از ۸۰ خانوار روستای پی‌زرد بهرام بیگی خواستند به دلیل خطری که جان فرزند، زن، دختر، مرد و پیرمرد آن روستا را تهدید می‌کند، محل سکونت‌شان را ترک و به دشت سقاوه نقل مکان کنند، اما بعد از سال‌ها که این تصمیم گرفته شده هنوز مردم این روستا شب‌ها را با ترس در خانه‌های فرسوده خود سر بر بالین می‌گذارند.

ملک‌فر جوان روستایی اهل پی‌زرد بهرام بیگی با بیان اینکه در این روستا حدود ۸۰ خانوار زندگی می‌کند، می‌گوید که سال‌های گذشته مصوب کردند که مردم این روستا به دلیل ریزش و رانش کوه باید از روستای پی‌زرد مهاجرت و در مکان دیگری سکونت کنند.

وی افزود: در دشت سقاوه کنار کارخانه سیمان مارگون ۱۰ هکتار زمین را برای جابه‌جایی این روستا در اختیار اهالی روستای پی‌زرد قرار دادند و مسوولان وقت به ماها گفتند شماها زمین‌ها و خانه‌های خودتان را رها کنید و ماها بدون اینکه از اهالی روستا هزینه‌ای دریافت کنیم، با دادن تسهیلات خانه‌هایتان را دوباره در این مکان جدید بنا کنید.

این فرد معترض ادامه داد: بعدها به دلایل نامعلوم و یک سری آشنابازی و رابطه‌بازی ۱۰ هکتار زمین را به ۳ هکتار تبدیل کردند و اکنون بیش از نیمی از اهالی روستا در حال ساخت خانه‌های خودشان در زمین‌های واگذاری هستند، اما هیچ گونه امکاناتی از جمله آب، گاز  و برق، فضای آموزشی و غیره به ما نداده‌اند.

ملک‌فر تصریح کرد: زمینی که برای جابه‌جایی روستا به اهالی پی‌زرد واگذار کردند، جنب کارخانه سیمان مارگون است و بخشی از اهالی روستا خانه‌های خودشان را در آن روستا رها کردند و اکنون در این زمین واگذاری در دشت سقاوه در حال ساخت خانه‌های خودشان هستند، اما با مشکلات زیادی مواجه هستیم، نه آب داریم، نه برق، نه گاز و نه فضای آموزشی.

فروزان یکی دیگر از اهالی روستا که جوان تحصیل‌کرده از دانشگاه تهران است می‌گوید؛ روستای پی‌زرد بهرام بیگی جوانان تحصیل کرده بیکار زیادی دارد، مردم این روستا تمام پس‌اندازها و درآمدهای خودشان را به حراج گذاشتند و برای اینکه جان زن و فرزند و بچه خودشان را نجات دهند در دشت سقاوه جنب کارخانه سیمان مارگون شروع به ساخت و ساز کرده‌اند اما متاسفانه ما در بلاتکلیفی به سر می‌بریم، آب نداریم و برخی از اهالی این روستا ماه‌ها است که استحمام نگرفته‌اند.

این فرد گفت: در مکان جدید نه برقی داریم و نه طرح هادی روستایی اجرا شده است. مسوولان با ماها هیچ همکاری نمی‌کنند.

مرد میانسال به خبرنگار نزدیک شد و آهی کشید و گفت: مگر مسوولان به فکر ما مردم بیچاره هم هستند، آنها با بهترین امکانات در حال زندگی خودشان هستند و چه می‌دانند که زن و فرزند من در بیابانی بدون آب، برق و گاز و در سرما استخوان خورد کن مارگون چگونه بدون سرپناه زندگی می کنند.

او افزود: مجبور شدم که به شهر یاسوج مهاجرت کنم و با کرایه سنگین در فقر و نداری زندگی کنم.  اگر ادارات و بنیاد مسکن با ما همکاری کنند ما نیز سرپناه های خودمان را به اتمام می‌رسانیم و دیگر لازم نیست در شهر دیگری مستأجر باشیم.

رحمانی فرد دیگری که معترض است، گفت: من زمین و کاشانه خودم را در روستای پی زرد بهرام بیگی رها کردم و به وعده مسوولان دل سپردم و هر چه سرمایه ناچیزی که هم داشتم برای ساخت خانه دیگری در دشت سقاوه اقدام کردم، اما متأسفانه ادارات و دستگاه های خدمات رسان برای ما هیچ کاری نمی‌کنند و الان در این مکان ما هیچ خدماتی نداریم.

وی افزود: چگونه است که برای کارخانه سیمان مارگون آب، برق و گاز نصب می‌کنند، اما نمی‌تواند برای ما که ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر با آنها فاصله داریم و خطوط برق و لوله آب نیز از آنجا رد می‌شود، انشعابات برق و آب نصب کنند. چرا مسوولان به فکر ما نیستند.

جوان دیگری گریزی زد به استخدامی‌های کارخانه سیمان مارگون و گفت: ۴۰ جوان تحصیل کرده و فارغ التحصیل از دانشگاه های معتبر در این روستا زندگی می‌کنند اما هیچ کدام از آنها جایی در کارخانه سیمان مارگون ندارند.

وی افزود: بیش از ۵۰ خانوار هنوز در روستای پی زرد بهرام بیگی سکونت دارند و آنها شب‌ها را با ترس و دلهره می‌خوابند و هر لحظه‌ای امکان دارد که کوه بر سر ساکنین روستا ریزش کند.

این جوان گفت: نیمی از ساکنان روستا به دشت سقاوه آمده‌اند و نیم دیگری هنوز در روستا مانده‌اند و امیدوارم مسوولان درایت و تدبیری برای این مشکلات بیندیشند چرا که ما نمی‌دانیم باید به دشت سقاوه با این مشکلات بیایم و یا در روستا بمانیم و هر روز با ترس زندگی‌مان را سپری کنیم.

وی ادامه داد: مشکل دیگری که وجود دارد ما را به دو گروه فرعی و اصلی تقسیم کرده‌اند و فرزندی که از پدرش جدا شده و خود صاحب خانواده شده است دیگر جایی در این روستا و دشت سقاوه ندارد. و زمین های دشت سقاوه را به پدران می‌دهند اما به فرزندان آن پدر که خود صاحب خانواده و زن و فرزند شده است، نمی‌دهند.

به گزارش موج، روستای پی‌زرد بهرام بیگی حدود ۸۰ خانوار دارد با وجود اینکه جابه‌جایی این روستا به دلیل ریزش کوه مصوب گردیده، اما در مکان جدید به علت نبود امکانات (برق، گاز، فضای آموزشی و آب و …) نیز بلاتکلیف هستند و نمی‌دانند که خانه‌های جدیدشان را بنا کنند و یا خانه‌های قدیمی‌شان را با همان ترس ۲۵ ساله رها نکنند.

این در حالی است که کارخانه سیمان مارگون همجوار مکان جدید روستای پی زرد است و اگر پتروشیمی بویراحمد و دنا نیز در آنجا احداث شود، تکلیف وضعیت این مردم با مشکلات محیط زیستی که احیاناً ایجاد خوهد شد، چه خواهد بود. ۸۱ هکتار از دشت سقاوه به پتروشیمی بویراحمد و دنا نیز واگذار شده است.

عضویت در کانال تلگرامی خبرگزاری موج