اولین اقدام نخست‌وزیر جدید انگلیس انتخاب تیم جدیدی از وزراست که بتواند هم‌زمان حزب محافظه‌کار و کشور را متحد سازد. اما کابینه احتمالی دومین نخست‌وزیر زن بریتانیا چه کسانی را در خود خواهد داشت؟

به گزارش خبرگزاری موج به نقل از روزنامه گاردین، ترزا می، نخست‌وزیر جدید انگلیس به طور قطع به دنبال انتخاب کابینه‌ای متحد خواهد بود که ترکیبی از حامیان و مخالفان خروج و ابقا در اتحادیه اروپا را در خود داشته باشد. او اگر به صورت جدی به دنبال آن است تا کابینه‌ای به عنوان نماینده تمام کشور تشکیل دهد، هم‌چنین باید نگاهی به تعادل جنسیتی کابینه و زمینه‌های اجتماعی و قومی وزرای خود داشته باشد. سوال بزرگ اکنون این است که آیا می وزرای فعلی را در سمت‌های خود ابقا یا اعضای جدیدی را به کابینه معرفی می‌کند.

یکی از اعضای حزب محافظه‌کار که با فعالیت‌های می آشنایی دارد می‌گوید، اعتماد برای او یک اصل کلیدی است بنابراین احتمال می‌رود کسانی که سال‌ها با او کار کرده‌اند اکنون وارد کابینه او نیز شوند.

فیلیپ هاموند، وزیر خارجه فعلی انگلیس گمان می‌رود که در صورت جا به جایی جرج آزبرن جایگزین او در مقام رئیس خزانه شود. هاموند به عنوان شخصیتی باثبات به خوبی می‌تواند جایگزین آزبرنی شود که سال گذشته با تغییری ۱۸۰ درجه‌ای در مسئله اعتبار مالیات همه را شوکه کرد. هاموند هم چنین طی روزهای اخیر با حمایت از می در مقابل لدسام ثابت کرده است که متحدی قوی برای می محسوب می‌شود.

جرج آزبرن،به دلیل عدم استعفا در کنار دیوید کامرون، نخست‌وزیر در حال کناره‌گیری انگلیس که تمامی طول کمپین ابقا در اتحادیه اروپا را دست در دست وی سپری کرد به مشکلی برای می تبدیل شده است. حقیقت این است که جرج آزبرن یا باید در سمتش باقی بماند یا بدون تنزل رتبه به وزارت خارجه منتقل شود. اما حامیان خروج از اتحادیه اروپا قطعا از مذاکرات درباره روابط با کشورهای عضو اتحادیه اروپا توسط فردی که حامی ابقا در این بلوک بوده، بسیار ناراحت خواهند شد. در این صورت می‌توان مذاکره درباره فرآیند خروج از اتحادیه اروپا را از حیطه اختیارات وزارت خارجه خارج کرد و اداره " بریگزیت " تشکیل داد. گزینه دیگر این است که اجازه داده شود آزبرن نیز مانند دوستش کامرون مدتی را بدون مقام عالی سپری کند.

کریس گریلینگ، یکی از حامیان برجسته خروج از اتحادیه اروپا و نماینده فعلی دولت در مجلس عوام، ریاست کمپین حامیان می را برعهد داشت و قطعا منتظر پاداش وفاداری‌اش خواهد بود. او در سال ۲۰۱۰ با گفتن اظهاراتی درباره هم‌جنسگرایان از گزینه‌های احتمالی وزارت کشور کنار گذاشته شد اما این بار می‌تواند نقش جدیدی تحت عنوان معاون نخست‌وزیر ایفا کند.

کریس گریلینگ، یکی از حامیان برجسته خروج از اتحادیه اروپا و نماینده فعلی دولت در مجلس عوام

اما پیش بینی می‌شود چهره‌های جدیدی نیز به کابینه جدید دولت انگلیس اضافه شود. کارن برادلی، جیمز بروکنشایر، مارک هارپر، و دیمین گرین همگی در وزارت کشور با می همکاری داشته‌اند و می‌توانند گزینه‌های وی برای ورود به کابینه یا مقامات عالی دولتی باشند.

مارگوت جیمز، یکی از اولین حامیان می بود که همواره به عنوان شخصیتی خلاق در حزب شناخته می‌شود. او مناسب سمتی چون وزارت توسعه یا معاونت در وزارت خارجه است.

هریت بلدویننیز یکی از اولین حامیان می بود و می‌تواند با استفاده از فرصت پیش آمده دوباره به مناصبی چون معاونت یا ریاست بازگردد. برندون لویس، مایکل الیس، گوین ویلیامسون، سم جیما و ریچارد هرینگتون افرادی کلیدی در کمپین می محسوب می‌شوند و انتظار می‌رود که ارتقا سمت یابند.

مارگوت جیمز، یکی از اولین حامیان می بود که همواره به عنوان شخصیتی خلاق در حزب شناخته می‌شود

در این میان افرادی هم در دولت قبلی هستند که امیدوارند در کابینه جدید باقی بمانند.جاستین گرینینگ، وزیر توسعه فعلی یکی از اعضای قدیمی کابینه دولت انگلیس محسوب می‌شود که در خزانه‌داری، وزارت حمل و نقل و در نهایت وزارت توسعه بین‌المللی خدمت کرده است. او نیز یکی از حامیان اولیه و کلیدی می بوده که می‌تواند سمتی برجسته چون وزارت آموزش یا بهداشت داشته باشد.

امبر راد، وزیر انرژی فعلی نیز در همان ابتدای راه از می حمایت کرد و گفته می‌شود یکی از اعضای تاثیرگذار در کابینه به شمار می‌رود. او در یکی از مناظرات تلویزیونی بریگزیت شرکت و حملات شدیدی به بوریس جانسون کرد. اگر می به دنبال حضور پررنگ‌تر زنان در دولت است راد می‌تواند یکی از اولین گزینه‌ها باشد.

استفن کربنیز با اعلام کناره‌گیری از رقابت درون حزبی برای نخست‌وزیری و حمایت از کمپین می خودش را بازیگری مهم جلوه داده است. او شاید امیدوار است که بتواند سمتش را به عنوان وزیر کار و امور بازنشستگی حفظ کند اما پیامک‌های نامتعارفی که بر اساس اسناد به یک زن جوان فرستاده است می‌تواند به این فرصت او آسیب برساند.

لیز تراسنیز که پیش از کمپین می از بوریس جانسون حمایت می‌کرد اکنون وزارت محیط‌زیست را در دست دارد اما تمایل شدیدی برای حضور در وزارت آموزش نشان داده است.

نیکی مورگانهم که برخلاف بسیاری از همکاران زنش از مایکل گوو بیش از می حمایت می‌کرد هنوز یکی از ظرفیت‌های حزب محافظه‌کار انگلیس محسوب می‌شود. اگر در وزارت آموش ابقا نشود، مورگان می‌تواند به ریاست خزانه‌داری دربیاید یا حتی در صورت تصمیم می برای انتخاب اولین زن می‌تواند به عنوان رئیس خزانه انتخاب شود.

ساجد جاوید، وزیر صنعت و تجارت کابینه کامرون یکی از متحدان کلیدی آزبرن است که پس از عدم کنترل بحران " استیل تاتا " مورد انتقادات متعدد قرار گرفت. می صراحتا اعلام کرده که به دنبال سیاست‌های صنعتی است؛ سیاست‌هایی که جاوید چندان حامی آن‌ها به نظر نمی‌آید اما او اظهاراتی هم درباره تئوری " یک ملت " داشته است که همین ممکن است می را برای حفظ او در کابینه مجاب کند.

از چپ به راست: لیز تراس، جرج آزبرن، امبر راد، استفن کرب

حامیان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا هم در این تغییر و تحول باید سهمی داشته باشند.لیام فاکسکه در سال ۲۰۱۱ به دلیل ارائه دسترسی‌های نامتعارف به دوستانش از سمت وزارت دفاع کنار گذاشته شد به نظر می‌رسد در این مدت توبه کرده است. او با کاندید شدن برای رهبر ی حزب به روشنی اعلام کرد که آماده پذیرش نقش‌های بزرگ است و می هم در سخنرانی روز دوشنبه خود از او به عنوان بخش ارزشمندی از تیمش یاد کرد. سمت رویایی فاکس وزارت خارجه است. با این حال به عنوان یکی از حامیان کمپین خروج انگلیس از اتحادیه اروپا ممکن است در صورت تشکیل اداره‌ای برای بریگزت سمتی در آن یا در وزارت دفاع داشته باشد.

دیوید دیویس، یکی دیگر از اعضای ارشد حزب محافظه‌کار است که آرزوها برنامه‌هایش در دوران کامرون به کام ناامیدی کشیده شدند. او در اعتراض به آزادی‌های مدنی در سال ۲۰۰۸ از سمتش به عنوان وزیر کشور سایه استعفا داد. با وجود برخی درگیری‌ها با می در این موضوع، او یکی از مذاکره‌کنندگان تاثیرگذار برای خروج انگلیس از اتحادیه اروپا بوده است. اگر می بخواهد او را مجازات کند با توجه به علاقه‌اش در حوزه آزادی‌های مدنی ممکن است که دیویس در وزارتخانه‌ دادگستری جای بگیرد.

نخست‌وزیر جدید بریتانیا ممکن است برای حفظ وحدت به آندره‌آ لدسام، رقیب کم فروغ خود نیز سمتی بدهد. لدسام پس از اظهاراتی درباره جایگاه مادر در جریان کمپینش دچار مشکل شد؛ جایگاهی که به گفته نزدیکان او هیچ اهمیتی برای لدسام ندارد. بنابراین می ممکن است در این میان او را نیز به عنوان معاونت کودکان یا وزیر آموزش برگزیند.

پریتی پتلیکی دیگر از شخصیت‌های تعیین‌کننده کمپین خروج و وزیر اشتغال فعلی است که به نظر برای وزارت کار و امور بازنشستگی مناسب می‌آید.

میشل گوونیز موقعیتش به چگونگی احساسات و منطق می برمی‌گردد. او پیش از این در کابینه وحدت به عنوان معاون نخست‌وزیر خدمت کرده است و می‌تواند به عنوان وزیر دادگستری به خدمت خود ادامه دهد. اما هیچ دور از انتظار نیست که به دلیل روابط نه چندان خوبش با می در گذشته به طور کل از دولت کنار گذاشته شود.

مایکل گوو، از حامیان بریگزیت

غیر قابل تصور نیست که می بهبوریس جانسونهم جایی در کابینه بدهد. جایی مثل وزارت فرهنگ برای او مناسب خواهد بود که چندان راه به بالا هم نداشته باشد.

ترزا ویلیرزغیر از می تنها زنی است که در تمام ۶ سال در کابینه کامرون حضور داشت. با وجود اینکه او از حامیان بریگزت و لدسام محسوب می‌شود ممکن است هم‌زمان با این دوران سخت در دفتر ایرلند شمالی به خدمت گمارده شود.

اما انتظار می‌رود مشاوران و در حقیقت حلقه نزدیک‌ترین معاونان می را همکاران سابق او تشکیل دهند. برای این سمت‌ها می‌توان از مدیر روابط عمومی سابق می، رییس دفتر و سخنگوی رسانه‌ای او نام برد